Ба хоками он бут агар бо рақиб даргузар ояд

به خاکم آن بت اگر با رقیب درگذر آید

зи музтариб шудан ман замин ба ларзаи даройад

ز مضطرب شدن من زمین به لرزه درآید

Ба дашту кӯҳ чу аз доғ ишқ гарему нолам

به دشت و کوه چو از داغ عشق گریم و نالم

зи хок лола бирӯяд зи санг нола барояд

ز خاک لاله بروید ز سنگ ناله برآید

зи ғамзаи тири нигаҳи дайр дар камон наад он ма

ز غمزه تیر نگه دیر در کمان نهد آن مه

Вале ҳануз буд дар камон ки бар ҷигар ояд

ولی هنوز بود در کمان که بر جگر آید

Нишона гум шавад аз ғояти ҳуҷуми назарҳо

نشانه گم شود از غایت هجوم نظرها

Чу тири ғамзаи он шӯх аз камон бадар ояд

چو تیر غمزه آن شوخ از کمان بدر آید

Гумон май кашиаш оташам ба хирман ҷон зад

گمان می کشی اش آتشم به خرمن جان زد

Нъўзболлаҳ аз он дам ки маст дар назар ояд

نعوذبالله از آن دم که مست در نظر آید

Туро ба бар ман кӯтоҳи даст чун кашами осон

تو را به بر من کوتاه دست چون کشم آسان

Ки бо хаёли ту дастам ба зӯр дар камар ояд

که با خیال تو دستم به زور در کمر آید

Замонаи хуй ту дорад ки тезтар кунад аз кин

زمانه خوی تو دارد که تیزتر کند از کین

Ба ҷони муҳташами он нештар ки пештар ояд

به جان محتشم آن نیشتر که پیشتر آید