зи хонаи моҳ ба моҳи офтоби ман бадар ояд

ز خانه ماه به ماه آفتاب من بدر آید

Ман офтоб надидам ки моҳ моҳ барояд

من آفتاب ندیدم که ماه ماه برآید

Қадам кунад аз бими поси ғайри таваққуф

قدم کند از بیم پاس غیر توقف

Ба ман гуҳӣ ки азон ғамзаи қосид назар ояд

به من گهی که ازان غمزه قاصد نظر آید

з ноз дода камоне ба дасти ғамза ки аз вай

ز ناز داده کمانی به دست غمزه که از وی

Газандатар буд он тир ки орамида тар ояд

گزنده‌تر بود آن تیر که آرمیده‌تر آید

Қалам чу тир кунад дар паёми шахси ишорат

قلم چو تیر کند در پیام شخص اشارت

Ба ҷунбиши мижа аз дӯди дил ба ҳам хабар ояд

به جنبش مژه از دود دل به هم خبر آید

Расед ва дар ман бедаст ва по фиканд тазалзул

رسید و در من بی دست و پا فکند تزلزل

Чу сайди баста ки сайёди ғофилаш ба сар ояд

چو صید بسته که صیاد غافلش به سر آید

Ҳазор ҳарф ки аз ман кунад суол чаҳ ҳосил

هزار حرف که از من کند سئوال چه حاصل

Ки ман зи нутқи броим чу ӯ ба ҳарфи даройад

که من ز نطق برآیم چو او به حرف درآید

Ба аинтрФи нигаҳи тез чанд сайди нзорӣ

به اینطرف نگه تیز چند صید نزاری

Ба новакии ҷаҳд аз ҷо ки бар яке дигар ояд

به ناوکی جهد از جا که بر یکی دگر آید

Ду чашми ҷодӯяти оҳиста аз камони ишорат

دو چشم جادویت آهسته از کمان اشارت

Зананд тир ки дар санги хора коргар ояд

زنند تیر که در سنگ خاره کارگر آید

Фазои дидаи пурхӯни муҳташами зи хаёлат

فضای دیده پرخون محتشم ز خیالت

Ҳдиқаҳи ист ки обаши зи чашма ҷигар ояд

حدیقه‌ایست که آبش ز چشمه جگر آید