Шавам ҳалок чу ғайриӣ хӯрд хаданги ту ро

شوم هلاک چو غیری خورد خدنگ تو را

Ки донам оштӣӣ дар қафост ҷанги ту ро

که دانم آشتئی در قفاست جنگ تو را

Ки карда пеши ту изҳори сӯзи мо имрӯз

که کرده پیش تو اظهار سوز ما امروز

Ки оташи ғазаб афрӯхтааст ранги ту ро

که آتش غضب افروخته است رنگ تو را

Мусаввирони қалам аз мӯ кунанд то накашанд

مصوران قلم از مو کنند تا نکشند

Зиёда аз срмўӣии даҳони танги ту ро

زیاده از سرموئی دهان تنگ تو را

Замон замон кунам афзӯни ҷароҳати тани хеш

زمان زمان کنم افزون جراحت تن خویش

зи бас ки бӯсаи занами захмҳои санги ту ро

ز بس که بوسه زنم زخمهای سنگ تو را

Ҷаридаи гирди ман имшаби ?герат рафиқӣ нест

جریده گرد من امشب گرت رفیقی نیست

Чаҳ боисаст ба раҳи дмбдми диранги ту ро

چه باعث است به ره دمبدم درنگ تو را

Ба муддаии пару болии мада ки парвозаш

به مدعی پر و بالی مده که پروازش

Ббод бар диҳад эй сарви ному нанги ту ро

بباد بر دهد ای سرو نام و ننگ تو را

зи ҳарфи пари дилии муҳташами парасти ҷаҳон

ز حرف پر دلی محتشم پرست جهان

зи бас ки ҷой ба дил медиҳад хаданги ту ро

ز بس که جای به دل می‌دهد خدنگ تو را