зи хоби дидаи кушоду зи рух ниқоб кашид

ز خواب دیده گشاد و ز رخ نقاب کشید

Ҳазор теғи зи мижгон бар офтоб кашид

هزار تیغ ز مژگان بر آفتاب کشید

На ашк буд ки чашмаш ба қатлам аз мижа ронад

نه اشک بود که چشمش به قتلم از مژه راند

Ки рехти хӯни ману теғи худ ба об кашид

که ریخت خون من و تیغ خود به آب کشید

зи ғам ҳалок шудам дар рикоби бӯсӣ ӯ

ز غم هلاک شدم در رکاب بوسی او

Ки пои зи дасти ман аз ҳалқа рикоб кашид

که پا ز دست من از حلقهٔ رکاب کشید

Хаданги фитнаи з дил мефитод каҷи ду се рӯз

خدنگ فتنه ز دل میفتاد کج دو سه روز

Ба чашми бад дигар ин тирро ки тоб кашид

به چشم بد دگر این تیر را که تاب کشید

Намӯд дӯш ба ман рух вале дамӣ ки маро

نمود دوش به من رخ ولی دمی که مرا

Ҳавоси рахт ба хилвати сарой хоб кашид

حواس رخت به خلوت سرای خواب کشید

Дамӣ ки монад фалаки оҷиз чашедан он

دمی که ماند فلک عاجز چشیدن آن

Ба қудрати аҷабии ошиқ хароб кашид

به قدرت عجبی عاشق خراب کشید

Дилам ба базми ту бо ғайр буд узраши хоҳ

دلم به بزم تو با غیر بود عذرش خواه

Ки гарчи дошт биҳиштии басӣ азоб кашид

که گرچه داشت بهشتی بسی عذاب کشید

Ҳалоки сози марои пеш аз он ки шуҳраи шӯй

هلاک ساز مرا پیش از آن که شهره شوی

Ки корам аз ту ба зорӣ ва изтироб кашид

که کارم از تو به زاری و اضطراب کشید

Ба васфи содаи рухони муҳташами китобии сохт

به وصف ساده رخان محتشم کتابی ساخت

Вале чу дид хатати хат бар он китоб кашид

ولی چو دید خطت خط بر آن کتاب کشید