Дарҳамии гарм ғазаб карда нигоҳ ки ту ро

درهمی گرم غضب کرده نگاه که تو را

Шуълае оташии афрӯхтаи оҳ ки ту ро

شعله‌ای آتشی افروخته آه که تو را

Дар пяти Рахш ки гармаст ки ғарқи арақӣ

در پیت رخش که گرمست که غرق عرقی

Исмати афканда дар оташ ба гуноҳ ки ту ро

عصمت افکنده در آتش به گناه که تو را

Май рисии мзтрб азгар даррае Юсуфи ҳасан

می‌رسی مظطرب از گر دره‌ای یوسف حسن

Даҳшат оварда давон аз лаби чоҳ ки ту ро

دهشت آورده دوان از لب چاه که تو را

Май намояд ки ба қалбӣ задае як танаи вой

می‌نماید که به قلبی زده‌ای یک تنه وای

Дар миён дошта ошӯби сипоҳ ки ту ро

در میان داشته آشوب سپاه که تو را

Тира рангаст рахт ёрб аз алояши табъ

تیره رنگست رخت یارب از الایش طبع

Карда ойинаи худ ранги сиёҳ ки ту ро

کرده آئینهٔ خود رنگ سیاه که تو را

Каз паноҳат нашудӣ поси худо эй ғофил

کز پناهت نشدی پاس خدا ای غافل

Кӯшиш ҳарза кашидӣ ба паноҳ ки ту ро

کوشش هرزه کشیدی به پناه که تو را

Гар на дар муҳташам оташ зада бе роҳии ту

گر نه در محتشم آتش زده بی‌راهی تو

Шудаи оҳ ки баланд ва зада роҳ ки ту ро

شده آه که بلند و زده راه که تو را