Ақл дар майдони ишқ оҳиста меронад фарс

عقل در میدان عشق آهسته می‌راند فرس

Вази сами оташ май ҷаҳонади тавсани тунди ҳавас

وز سم آتش می‌جهاند توسن تند هوس

Он чунонам музтариб каз ман гарони лнгрист

آن چنانم مضطرب کز من گران لنگریست

Дар раҳи сарсари ғубор ва бар сари гирдоби хас

در ره صرصر غبار و بر سر گرداب خس

Ҳоли дил дар синаи сад чоки ман доне агар

حال دل در سینه صد چاک من دانی اگر

Дида бошӣ изтироби мурғи ваҳшӣ дар қафас

دیده باشی اضطراب مرغ وحشی در قفس

Башикан эй мутриб ки маҷнӯнони Лайлии дӯст ро

بشکن ای مطرب که مجنونان لیلی دوست را

Сози зи овози ҳаддӣ май бояду бонги ҷарас

ساز ز آواز حدی می‌باید و بانگ جرس

Гар хуранд об ба қобс мекунанд охир аз он

گر خورند آب به قابس می‌کنند آخر از آن

Он чаҳ натавон кард зон баси бода ишқасту бас

آن چه نتوان کرد زان بس باده عشق است و بس

Ришта ҷон шуд чунон борӣк кандар ҷисми зор

رشتهٔ جان شد چنان باریک کاندر جسم زار

Бугсалади сад ҷо агар пайванд ёбад бо нафас

بگسلد صد جا اگر پیوند یابد با نفس

Гар саг кӯяш диҳад як боРоми овоз аз қафо

گر سگ کویش دهد یک بارم آواز از قفا

Аз шааф рӯем бимонад то қиёмати бози пас

از شعف رویم بماند تا قیامت باز پس

наметавонад ронадам зини шкрстони ҳргаҳ ӯ

می‌تواند راندم زین شکرستان هرگه او

Завқ ширинӣ тавонад бурдан аз табъи магас

ذوق شیرینی تواند بردن از طبع مگس

Ҳайф каз дунё бурун шуд муҳташами вази ҳеҷ ҷо

حیف کز دنیا برون شد محتشم وز هیچ جا

Ҳайф ва афсӯсӣ наомад бар забони ҳеҷ кас

حیف و افسوسی نیامد بر زبان هیچ کس