Шабӣ ки мефиканд бе ту дар дилами ?илами оташ

شبی که می‌فکند بی تو در دلم الم آتش

зи оҳи ман ба фалак меравад илми илми оташ

ز آه من به فلک می‌رود علم علم آتش

Кабоб карда дили сад ҳазор Лайлӣу ширин

کباب کرده دل صد هزار لیلی و شیرین

Лабат ки дар араби афкандаи шӯр ва дар аҷами оташ

لبت که در عرب افکنده شور و در عجم آتش

зи ҷурми ишқ агар ошиқони раванд ба дӯзах

ز جرم عشق اگر عاشقان روند به دوزخ

Шавад ба ҷониби ман шуълаи каши зи сад қадами оташ

شود به جانب من شعله‌کش ز صد قدم آتش

зи сӯзи дил чу ба ӯ шарҳи ҳол хеш нивисам

ز سوز دل چو به او شرح حال خویش نویسم

Ҳазор бор фитад дар забонаи қалами оташ

هزار بار فتد در زبانه قلم آتش

Чунӣ баҳр ки сроўрдаҳам дамии шаби ҳиҷрон

چونی بهر که سرآورده‌ام دمی شب هجران

Дарав фикандаам аз нолаҳои зеру Бами оташ

درو فکنده‌ام از ناله‌های زیر و بم آتش

Ба як пиёла ки афрӯхтании чароғи рахт ро

به یک پیاله که افروختنی چراغ رخت را

Фикандӣ эй гули раъно ба ҳоли муҳташами оташ

فکندی ای گل رعنا به حال محتشم آتش