Саҳар ба кӯчаи бегона Эй фитодам дӯш

سحر به کوچه بیگانه‌ای فتادم دوش

Фитод ногҳми овози ошно дар гӯш

فتاد ناگهم آواز آشنا در گوش

Ки хуш ба бонги баланд аз хавос май май хост

که خوش به بانگ بلند از خواص می می‌خواست

Азуи дҳодаҳ ва аз аҳли базми нўшонўш

ازو دهاده و از اهل بزم نوشانوش

Ман ҳазини тану сар гӯш гаштау рафта

من حزین تن و سر گوش گشته و رفته

зи пои таҳаррук ва аз тани тавон ва аз дили ҳуш

ز پا تحرک و از تن توان و از دل هوش

Ситодами он қадари он ҷо ки дод мурғи саҳар

ستادم آن قدر آن جا که داد مرغ سحر

Ҳазор мартаба дод хурӯш ва гашт хамӯш

هزار مرتبه داد خروش و گشت خموش

Сабоҳ сар зада он кӯ сабӯҳ карда бутӣ

صباح سر زده آن کو صبوح کرده بتی

Гарони хирому срондозу бихўду мадҳуш

گران خرام و سرانداز و بیخود و مدهوش

Гирифтаи баҳри вай аз поси воқифони сари роҳ

گرفته بهر وی از پاس واقفان سر راه

Намӯда такяи гуҳаш низ муҳаррамони сару дӯш

نموده تکیه‌گهش نیز محرمان سر و دوش

Чу пеш рафтам худро задам дар он оташ

چو پیش رفتم خود را زدم در آن آتش

Ки буд он ки азуи дег сина мезад ҷӯш

که بود آن که ازو دیگ سینه میزد جوش

з бе шуъӯрем аввал агар з ҷо нашнохт

ز بی شعوریم اول اگر ز جا نشناخت

Шинохти оқибат аммо зи тарзи роҳу хурӯш

شناخت عاقبت اما ز طرز راه و خروش

Чунон ба танги ман аз сархушӣ даромад танг

چنان به تنگ من از سرخوشی درآمد تنگ

Ки гўӣии омадаи тангами гирифта дар оғӯш

که گوئی آمده تنگم گرفته در آغوش

Агарчӣ ҷои ҳазор эътироз буд он ҷо

اگرچه جای هزار اعتراض بود آن جا

Бар он қадаҳи каш бе қайди кеш ъушрат кӯш

بر آن قدح کش بی‌قید کیش عشرت کوش

Нагуфт муҳташам аз иқтизои вақти ҷузи ин

نگفت محتشم از اقتضای وقت جز این

Ки май з базм равад худ ба кӯии бодаи фуруш

که می ز بزم رود خود به کوی باده فروش