Маӣ ки зинат ҳасанаст гармии хеш

مهی که زینت حسنست گرمی خویش

Тпончаҳ бар рух хуршед мезанад рӯйиш

طپانچه بر رخ خورشید می‌زند رویش

Чарандаро з чаро боз метавонад дошт

چرنده را ز چرا باز می‌تواند داشت

Нигоҳи дилкаши новаки гушои оҳӯяш

نگاه دلکش ناوک گشای آهویش

Ҳазор ханҷари заҳр об дода наргис ӯ

هزار خنجر زهر آب داده نرگس او

Кашида баҳри далерӣ ки бингарад сӯяш

کشیده بهر دلیری که بنگرد سویش

Чунон рабӯди дили маро ки ҳеҷ дида надид

چنان ربود دل مرا که هیچ دیده ندید

Ҳамин кдёити маҳали ғамзаи маҳали ҷӯяш

همین که یافت محل غمزهٔ محل جویش

зи роҳи дида ба дил мерасад ҳазор паём

ز راه دیده به دل می‌رسد هزار پیام

Ба ним ҷунбишӣ аз гӯшаҳои абрӯяш

به نیم جنبشی از گوشه‌های ابرویش

Хаданги нимкши ғамза аш нахурда ҳануз

خدنگ نیمکش غمزه‌اش نخورده هنوز

Ба ман чашонда фалаки зӯру дасту бозуяш

به من چشانده فلک زور و دست و بازویش

Наҳуфта карда камоне ба зиҳ ки бе хабаранд

نهفته کرده کمانی به زه که بی‌خبرند

зи новаки афкании он ду чашми ҷодӯяш

ز ناوک افکنی آن دو چشم جادویش

Хамӯшяш на зи эъроз буд дай ки надод

خموشیش نه ز اعراض بود دی که نداد

Ба лаби маҷоли сухани ғамзаи сухангӯяш

به لب مجال سخن غمزه سخنگویش

Ҳануз муҳташами он моҳи норасидаи зи роҳ

هنوز محتشم آن ماه نارسیده ز راه

Биё бибин ки чаҳ ғавғост бар сари кӯяш

بیا ببین که چه غوغاست بر سر کویش