Сарвӣ аз язд гузар кард ба кошонаи мо

سروی از یزد گذر کرد به کاشانهٔ ما

Ки азу чун Ирам ороста шуд хонаи мо

که ازو چون ارم آراسته شد خانهٔ ما

Бо дилии гарм нишот омад ва аз ҳарфи нахуст

با دلی گرم نشاط آمد و از حرف نخست

Гашти афсурдаи дил аз сардии афсонаи мо

گشت افسرده دل از سردی افسانهٔ ما

Фитнаро силсила ҷунбон нашуд он зулф ки ҳеҷ

فتنه را سلسله جنبان نشد آن زلف که هیچ

Эътиборӣ нагирифт аз дили девонаи мо

اعتباری نگرفت از دل دیوانهٔ ما

Ба шароби лабаш олӯда нигарадед ки дид

به شراب لبش آلوده نگردید که دید

Пари зи хуноби ҷигари соғару паймонаи мо

پر ز خوناب جگر ساغر و پیمانهٔ ما

Мурғи табъаш тайрон дошт чу бар авҷи ғурур

مرغ طبعش طیران داشت چو بر اوج غرور

Пеш ӯ буд абаси рехтани донаи мо

پیش او بود عبث ریختن دانهٔ ما

Гирд таклиф нагаштам аз он рӯ ки набӯд

گرد تکلیف نگشتم از آن رو که نبود

Лоиқи Подшаҳии базми гдоёнаҳи мо

لایق پادشهی بزم گدایانهٔ ما

Муҳташами чархи гадоӣ дар мо гаштӣ агар

محتشم چرخ گدای در ما گشتی اگر

Шудӣ он ганҷи равони сокини вайронаи мо

شدی آن گنج روان ساکن ویرانهٔ ما