Ба сад андешаи афканди имшабами он тез дидан ҳо
به صد اندیشه افکند امشبم آن تیز دیدنها
Дар аснои нигоҳи тези тези он лаб гузидан ҳо
در اثنای نگاه تیز تیز آن لب گزیدنها
зи бас барҷастанам дар рақс дорад чун сапанди имшаб
ز بس برجستنم در رقص دارد چون سپند امشب
Ба сӯем гарм аз шасти он новак расӣдан ҳо
به سویم گرم از شست آن ناوک رسیدنها
Забон зинҳор уфтад зи кор аз бас ки ояд хуш
زبان زینهار افتد ز کار از بس که آید خوش
Аз он бебок дар бади мастии он ханҷар кашӣдан ҳо
از آن بیباک در بد مستی آن خنجر کشیدنها
براردи хоссаи вақти гӯии беруни бурдан аз майдон
برآرد خاصه وقت گوی بیرون بردن از میدان
Ғарив аз мардуми он чобуки зи пушти зини хмидн ҳо
غریو از مردم آن چابک ز پشت زین خمیدنها
Дар так офтобаст он тмошопишгони мӯъҷиз
در تک آفتابست آن تماشاپیشگان معجز
Бибинад он фиғон дар гармӣ ҷавлон кашӣдан ҳо
ببیند آن فغان در گرمی جولان کشیدنها
Азуи брдўзи чашм эй дил ки бисёр он гарони тамкин
ازو بردوز چشم ای دل که بسیار آن گران تمکین
Сабк дастаст дар қалби сипоҳии дил даридан ҳо
سبک دست است در قلب سپاهی دل دریدنها
Бар он ҳасани офарин кандар намӯдаш кардааст эзад
بر آن حسن آفرین کاندر نمودش کرده است ایزد
Ҳар он диққат ки мумкин буд дар ҳасан офаридан ҳо
هر آن دقت که ممکن بود در حسن آفریدنها
Ба бе қайди оҳўонти гӯ ки соири ин чунин худсар
به بیقید آهوانت گو که سایر این چنین خودسر
Муносиб нест дар дашти дили мардум чаридан ҳо
مناسب نیست در دشتِ دل مردم چریدنها
Ману машқи сукӯни андари пас зонуии ғами зини пас
من و مشق سکون اندر پس زانوی غم زین پس
Ки поем суда то зону ба беҳосил давидан ҳо
که پایم سوده تا زانو به بیحاصل دویدنها
Ба ҳукми ноқа чун Лайлии зи маҳмил рӯй нанамояд
به حکم ناقه چون لیلی ز محمل روی ننماید
Чаҳ тобад дар дили маҷнӯни азин водӣ баридан ҳо
چه تابد در دل مجنون ازین وادی بریدنها
Ҷунунам муҳташам дидӣ дам аз афсун бабанд акнӯн
جنونم محتشم دیدی دم از افسون ببند اکنون
Ки ман оқил нахоҳам шуд азин афсуни дамӣдан ҳо
که من عاقل نخواهم شد ازین افسون دمیدنها