зи каҷи бинӣ ба зулфати нисбати чин хутан кардам

ز کج بینی به زلفت نسبت چین ختن کردم

Ғалат буд он чаҳ ман дидам хато буд он чаҳ ман кардам

غلط بود آن چه من دیدم خطا بود آن چه من کردم

Агар аз меҳнати ғурбати бимирами ҷой он дорад

اگر از محنت غربت بمیرم جای آن دارد

Ки баҳр чун ту бдхўӣӣ чаро тарк ватан кардам

که بهر چون تو بدخوئی چرا ترک وطن کردم

Агар аз турбатами буи вафо ноед аҷаб набӯд

اگر از تربتم بوی وفا ناید عجب نبود

Ки хоки пои он бдмҳрро атр кафан кардам

که خاک پای آن بدمهر را عطر کفن کردم

Чу гӯй аз ғам ба сар май ғалатам ва бар хок май гирдам

چو گوی از غم به سر می‌غلطم و بر خاک می‌گردم

Ки худро аз чаҳ саргардони он симин бад накардам

که خود را از چه سرگردان آن سیمین بد نکردم

Ба зӯр ғуссаам кишти он ки умрӣ аз барои ӯ

به زور غصه‌ام کشت آن که عمری از برای او

Гирифтам кӯҳи ғам аз пешу кор кӯҳкан кардам

گرفتم کوه غم از پیش و کار کوهکن کردم

Тўокнўнгар дилии дорӣ ба сар кун муҳташам бо ӯ

تواکنون گر دلی داری به سر کن محتشم با او

Ки ман худ тарки он сангини дили паймон шикан кардам

که من خود ترک آن سنگین دل پیمان‌شکن کردم