Дишабаш дар хоб дидам бо рух чун офтоб

دیشبش در خواب دیدم با رخ چون آفتاب

Он чунон фаррухи шабии дигар наме байнам ба хоб

آن چنان فرخ شبی دیگر نمی‌بینم به خواب

Бастаи оташи пораи ман теғ ва ман ҳайрон ки чун

بسته آتش‌پارهٔ من تیغ و من حیران که چون

Баста бошад дар миён оташ сӯзанда об

بسته باشد در میان آتش سوزنده آب

Хонаҳо дар бодхўоҳд шуд чаҳ аз дарёии чашм

خانه‌ها در بادخواهد شد چه از دریای چشم

Хаймаҳо берун занад хайли сршгм чун ҳубоб

خیمه‌ها بیرون زند خیل سرشگم چون حباب

То қазои бозори ҳасанат гарм кард аз дасти ту

تا قضا بازار حسنت گرم کرد از دست تو

Он қадр дар оташи афтодам ки афтод аз ҳисоб

آنقدر در آتش افتادم که افتاد از حساب

Баҳри ашки ман ки дар тӯфони дам аз хӯн ме занад

بحر اشک من که در طوفان دم از خون می‌زند

Гар саҳоб ангез гардад хӯни баборад аз саҳоб

گر سحاب انگیز گردد خون ببارد از سحاب

Рӯят аз ҳам пайкарам то чанд пай дар паии маро

رویت از هم پیکرم تا چند پی در پی مرا

Моҳи симоӣӣ чу симоби афканд дар изтироб

ماه سیمائی چو سیماب افکند در اضطراب

Муҳташами мурғи дилам то сайди он хӯн хора шуд

محتشم مرغ دلم تا صید آن خون‌خواره شد

Сад уқубат дид чун гунҷишк дар чанги уқоб

صد عقوبت دید چون گنجشک در چنگ عقاب