Ба ҳиҷрон карда будам ху ки ногуҳ рӯй ӯ дидам

به هجران کرده بودم خو که ناگه روی او دیدم

Каманди ақли бигусастами зи нав девона гардидам

کمند عقل بگسستم ز نو دیوانه گردیدم

Гирифтам пунбаи осоиш аз доғи ҷунун яъне

گرفتم پنبهٔ آسایش از داغ جنون یعنی

Ба боғи ошиқӣ аз сари гули девонагии чидам

به باغ عاشقی از سر گل دیوانگی چیدم

Дилам зон офати ҷон буд фориғи вази балои эмин

دلم زان آفت جان بود فارغ‌وز بلا ایمن

зи офати дӯстии бози он бало брхўд писандидам

ز آفت دوستی باز آن بلا برخود پسندیدم

зи роҳи ишқ бар май гаштами он раъно дучорам шуд

ز راه عشق بر می‌گشتم آن رعنا دچارم شد

Азон роҳӣ ки мерафтам пушаймони бозгрдидм

ازان راهی که می‌رفتم پشیمان بازگردیدم

Ҳанузам бо ниҳол қоматаш боқӣаст пайвандӣ

هنوزم با نهال قامتش باقیست پیوندی

Ки ҳарҷо дидам ӯро ҷилвагар чун бед ларзидам

که هرجا دیدم او را جلوه‌گر چون بید لرزیدم

Чунон тарсидаам аз ғамзаи мардуми шикор ӯ

چنان ترسیده‌ام از غمزهٔ مردم شکار او

Ки ҳаргоҳи он парӣ дар чашмам омад чашми пӯшедам

که هرگاه آن پری در چشمم آمد چشم پوشیدم

Дар он раҳи муҳташами кон сарвқад мерафт ва ман дар пай

در آن ره محتشم کان سروقد میرفت و من در پی

Замин фарсӯда шуд аз бас ки бар вай чеҳра молидаам

زمین فرسوده شد از بس که بر وی چهره مالیدم