Ба худ дӯшинаи Лутфӣ аз адоӣ ёр фаҳмидам

به خود دوشینه لطفی از ادای یار فهمیدم

Вази он як лутфи сад бетобӣ аз ағёр фаҳмидам

وز آن یک لطف صد بی‌تابی از اغیار فهمیدم

зи ишқами гўӣӣ огоҳаст комшб аз нигоҳ ӯ

ز عشقم گوئی آگاه است کامشب از نگاه او

Ҳиҷоби олӯдаи тағйирӣ дар он рухсор фаҳмидам

حجاب آلوده تغییری در آن رخسار فهمیدم

Ба тамкинӣ ки мижгонаш ба ҷунбидан нашуд моил

به تمکینی که مژگانش به جنبیدن نشد مایل

Тавозуъ карданӣ зон наргис пуркор фаҳмидам

تواضع کردنی زان نرگس پرکار فهمیدم

Чунон тири ишорат дар камони пинҳони ниҳоди он бут

چنان تیر اشارت در کمان پنهان نهاد آن بت

Ки чун пайкони гузашт аз дили ман афкор фаҳмидам

که چون پیکان گذشت از دل من افکار فهمیدم

Чунон Фсоди мижгонаш ба ҳикмат зад раги ҷонам

چنان فصاد مژگانش به حکمت زد رگ جانم

Ки чун тани дасти шаст аз ҷони ман бемор фаҳмидам

که چون تن دست شست از جان من بیمار فهمیدم

Ба лутфам гуфт ҳарфи ошно лек он чунон ҳарфӣ

به لطفم گفت حرف آشنا لیک آن چنان حرفی

Ки ман паҳлу нишин будам вале душвор фаҳмидам

که من پهلو نشین بودم ولی دشوار فهمیدم

зи гул бар срздн чун гуфтамаш комшби магари мастӣ

ز گل بر سرزدن چون گفتمش کامشب مگر مستی

зи лаълаши срзди инкорӣ казу иқрор фаҳмидам

ز لعلش سرزد انکاری کزو اقرار فهمیدم

Навиди ваъда каз дасти бӯси афтодаи болотар

نوید وعده کز دست بوس افتاده بالاتر

зи ширини ҷунбиши он лаъл шкрбор фаҳмидам

ز شیرین جنبش آن لعل شکربار فهمیدم

Рахш то ёфт тағйир аз нигоҳами ҳарки дар маҷлис

رخش تا یافت تغییر از نگاهم هرکه در مجلس

Наоне кард ҳарфи худ бова изҳор фаҳмидам

نهانی کرد حرف خود باو اظهار فهمیدم

Чу тири ғамза бар ман кард пуркаш дар дилаши бимӣ

چو تیر غمزه بر من کرد پرکش در دلش بیمی

зи ағёр аз таваққуф кардан бисёр фаҳмидам

ز اغیار از توقف کردن بسیار فهمیدم

БрФтни муҳташами мштоб чун маҷлис хӯрд бар ҳам

برفتن محتشم مشتاب چون مجلس خورد بر هم

Ки тарҳи базми хосӣ аз адоӣ ёр фаҳмидам

که طرح بزم خاصی از ادای یار فهمیدم