Зини гӯна чу дар машқи ҷунуни ҳалқа чу нўнм

زین گونه چو در مشق جنون حلقه چو نونم

Фардост ки сари ҳалқаи арбоби ҷунунам

فرداست که سر حلقه ارباب جنونم

Бори дилам аз кӯҳ фузунаст аҷаб нест

بار دلم از کوه فزونست عجب نیست

Гар хам шавад аз бори чунин қад чу нўнм

گر خم شود از بار چنین قد چو نونم

То бандаи ма худ шудам айём

تا بندهٔ مه خود شدم ایام

Аз қайд дигар симброн кард бурунам

از قید دگر سیمبران کرد برونم

Чашмат ба хаданги мижаи кори дили ман сохт

چشمت به خدنگِ مژه‌ کارِ دلِ من ساخت

Нагузошт ки теғат шавад олӯда ба хӯнам

نگذاشت که تیغت شود آلوده به خونم

Сад шукр ки чун лола ба доғи куҳани дил

صد شکر که چون لاله به داغ کهن دل

Ороста дар ишқи ту беруну дарунам

آراسته در عشق تو بیرون و درونم

Ман муҳташами шоиру ширини сухан аммо

من محتشم شاعر و شیرین‌سخن اما

Лоласт забонам ки ба чанги ту забунам

لال است زبانم که به چنگ تو زبونم