Аз сари кӯии ту бо сдгўнаҳи савдо май рӯм

از سر کوی تو با صدگونه سودا می‌روم

Доғ бар ҷони бор бар дили хор дар по май рӯм

داغ بر جان بار بر دل خار در پا می‌روم

Он чаҳ бо ҷони ман бдрўз мекардӣ мудом

آن چه با جان من بدروز می‌کردی مدام

Кӣ кунӣ имрӯз агар доне ки фардо мерӯм

کی کنی امروز اگر دانی که فردا میروم

Муждаи тахфифи ваҳшати даҳ сегон хеш ро

مژدهٔ تخفیف وحشت ده سگان خویش را

Каз дарат бо як ҷаҳони фарёду ғавғо май рӯм

کز درت با یک جهان فریاد و غوغا می‌روم

Май рӯми зини шаҳру аҳли шаҳри як як ме кунанд

می‌روم زین شهر و اهل شهر یک یک می‌کنند

Зорӣ бар ман ки пиндории зи дунё май рӯм

زاری بر من که پنداری ز دنیا می‌روم

Дашти туфатонтар зи саҳроӣ қиёмат ме шавад

دشت تفتان‌تر ز صحرای قیامت می‌شود

Бо туфи дил чун ман маҷнӯн ба саҳро май рӯм

با تف دل چون من مجنون به صحرا می‌روم

Дар либоси манъ рафтан бас кун эй ҷодўзбон

در لباس منع رفتن بس کن ای جادوزبان

Ин тақозоҳо ки ман худ бетақозо май рӯм

این تقاضاها که من خود بی‌تقاضا می‌روم

Муҳташам аз баси пушаймонӣ ба он сарви равон

محتشم از بس پشیمانی به آن سرو روان

Ҳарф рафтани сар ба сар мегӯям аммо май рӯм

حرف رفتن سر به سر می‌گویم اما می‌روم