Аз он пеши рақибони меҳри варзади ёри ман бо ман

از آن پیش رقیبان مهر ورزد یار من با من

Ки хоҳад беш гардад кӣнаи ағёри ман бо ман

که خواهد بیش گردد کینهٔ اغیار من با من

Ба ин бахти забуну толеъи пастӣ ки ман дорам

به این بخت زبون و طالع پستی که من دارم

Аҷабгар сар дар оради сарви гули рухсори ман бо ман

عجب گر سر در آرد سرو گل رخسار من با من

намедонам чаҳ мегуяд зи бдгўён ки ме гуяд

نمی‌دانم چه می‌گوید ز بدگویان که می‌گوید

Ба ин талхии сухани шӯхи шукри гуфтори ман бо ман

به این تلخی سخن شوخ شکر گفتار من با من

Маро каз ранҷиши ағёри доими дили гарони гаштӣ

مرا کز رنجش اغیار دایم دل گران گشتی

Чисони байнам ки бошад сари гарони дилдори ман бо ман

چسان بینم که باشد سر گران دلدار من با من

Дили зорам чу баради он шӯх ва шуд бегона донистам

دل زارم چو برد آن شوخ و شد بیگانه دانستم

Ки мекард ошноӣӣ аз паии озори ман бо ман

که می‌کرد آشنائی از پی آزار من با من

з кед хасми пеши ёри ман миқдори ман кам шуд

ز کید خصم پیش یار من مقدار من کم شد

намедонам чаҳ дорад хасм бе миқдори ман бо ман

نمی‌دانم چه دارد خصم بی‌مقدار من با من

Ба кӯяши муҳташам чун раҳ барам шабҳои тнҳоӣӣ

به کویش محتشم چون ره برم شبهای تنهائی

Агар ҳамраҳ набошад оҳи оташи бори ман бо ман

اگر همره نباشد آه آتش‌بار من با من