Ёрб ки хонд ояти ъҷру ниёзи ман

یارب که خواند آیت عجر و نیاز من

Бар шоҳи бандапарвар мискини навози ман

بر شاه بنده پرور مسکین نواز من

Ёрб ки гуяд аз ман мискини хоксор

یارب که گوید از من مسکین خاکسار

Бо шаҳсавори сари каши гардуни фарози ман

با شهسوار سر کش گردون فراز من

К-эии нўрбхши чашми ҷаҳони байни мардумон

کای نوربخش چشم جهان بین مردمان

эй рўшноӣии назари покбози ман

ای روشنائی نظر پاکباز من

Чашмат ки хуши бмн ба фикандӣ хаданги ноз

چشمت که خوش بمن به فکندی خدنگ ناز

Акнӯн чаро наме нгрддри ниёзи ман

اکنون چرا نمی‌نگرددر نیاز من

Гӯши муборакат ки з ман мешунид роз

گوش مبارکت که ز من می‌شنید راز

Баҳр чаҳ гӯша гир шуд охири зи рози ман

بهر چه گوشه‌گیر شد آخر ز راز من

Зулфати магари зи ман каҷӣ дид каз ҷафо

زلفت مگر ز من کجی دید کز جفا

Кӯтоҳи сохт риштаи умри дарози ман

کوتاه ساخت رشتهٔ عمر دراز من

Чун муҳташами зи дарди ту бечораам чаҳ бок

چون محتشم ز درد تو بیچاره‌ام چه باک

Гар чораи сози ман шӯй эй чораи сози ман

گر چاره ساز من شوی ای چاره‌ساز من