Ба зери лаби сухангӯёни гузашти он дилрабо аз ман

به زیر لب سخنگویان گذشت آن دلربا از من

Гиреҳ гардӣда ҳарфӣ дар дил ӯ гӯиё аз ман

گره گردیده حرفی در دل او گوئیا از من

Забонаши хомаш аз шарми влбш дар ҷунбиш аз хӯбӣ

زبانش خامش از شرم ولبش در جنبش از خوبی

намедонам чаҳ дар дил дорад он кони ҳаё аз ман

نمی‌دانم چه در دل دارد آن کان حیا از من

Ҷабини парчину дили пуркини сабки кому гарони тамкин

جبین پرچین و دل پرکین سبک کام و گران تمکین

з пешам рафт то дар хотираш бошад чҳо аз ман

ز پیشم رفت تا در خاطرش باشد چها از من

Марои ҳам роз чун бо ғайр дид ва лаб гузид он бут

مرا هم راز چون با غیر دید و لب گزید آن بت

Надонистам ки поси роз ӯ медошт ё аз ман

ندانستم که پاس راز او می‌داشت یا از من

Чунон бе эътиборами пеш ӯ каз баҳри хўнризм

چنان بی‌اعتبارم پیش او کز بهر خونریزم

Кашад теғи ҷафо гар башнавад номи вафо аз ман

کشد تیغ جفا گر بشنود نام وفا از من

Чу ҳам розам ба каси биндшўди даҳшат бар ӯ ғолиб

چو هم رازم به کس بیندشود دهشت بر او غالب

Дилаш аз роз дорон нест эмин ғолибан аз ман

دلش از راز داران نیست ایمن غالبا از من

Ба дарёи қӯтро чун кард пинҳони ин камони ббрдм

به دریا قوت را چون کرد پنهان این کمان ببردم

Ки май тарсади зи розаш ҳарфӣ уфтад бармало аз ман

که می‌ترسد ز رازش حرفی افتد برملا از من

Наоне май намояндами баҳами хосон ӯ гуё

نهانی می‌نمایندم بهم خاصان او گویا

Ба он бегонаи ху ҳам гуфта ҳарфи ошно аз ман

به آن بیگانه خو هم گفته حرف آشنا از من

Диҳад ғаммозро дашноми пеши муҳташам яъне

دهد غماز را دشنام پیش محتشم یعنی

Ту ҳам бояд дигар ҳарфии нгўӣии ҳеҷ ҷо аз ман

تو هم باید دگر حرفی نگوئی هیچ جا از من