эй хаданги мижаи ?ути уқдаи гушои дили ман

ای خدنگ مژه‌ات عقده گشای دل من

Ҳал шуда аз ту ба як чашм задани мушкили ман

حل شده از تو به یک چشم زدن مشکل من

Хӯни ман резад агар он гули раъно бар хок

خون من ریزد اگر آن گل رعنا بر خاک

Ндмди ҷузи гули як рангӣ ӯ аз гули ман

ندمد جز گل یک رنگی او از گل من

Шодам аз бе касе худ ки агар кушта шавам

شادم از بی‌کسی خود که اگر کشته شوم

Накунад каси талаби хӯни ман аз қотили ман

نکند کس طلب خون من از قاتل من

Он чунон танги дилам аз ғами он танги даҳон

آن چنان تنگ دلم از غم آن تنگ دهان

Ки ғамаш низ ба танг омадааст аз дили ман

که غمش نیز به تنگ آمده است از دل من

Сари ман бар сари он кӯ фикан аз тан ки фитад

سر من بر سر آن کو فکن از تن که فتد

Гоҳ ва бе гоҳи гузори ту ба сари манзили ман

گاه و بی‌گاه گذار تو به سر منزل من

Дошт дар куштани ман теғи ту таъҷил вале

داشت در کشتن من تیغ تو تعجیل ولی

Зуд омад ба сари ин давлати мстъҷли ман

زود آمد به سر این دولت مستعجل من

Муҳташам чун ба сухан нест маи ман моил

محتشم چون به سخن نیست مه من مایل

Чаҳ шавад ҳосил азин гуфта бе ҳосили ман

چه شود حاصل ازین گفتهٔ بی‌حاصل من