зи бас каз туаст зери борҷони мубталои ман

ز بس کز توست زیر بارجان مبتلای من

Чу рег аз ҳам бипошад кӯҳ агар бошад ба ҷои ман

چو ریگ از هم بپاشد کوه اگر باشد به جای من

Ба қадари ишқ агар дар ҳашар ёбад мартабати ошиқ

به قدر عشق اگر در حشر یابد مرتبت عاشق

Буд бар дӯши маҷнӯн дар сафи маҳшари ливои ман

بود بر دوش مجنون در صف محشر لوای من

Шавад маҷнӯни зи Лайлии мунфаили Фарҳод аз ширин

شود مجنون ز لیلی منفعل فرهاد از شیرین

Чу бо меҳри ту синҷиди довари маҳшари вафои ман

چو با مهر تو سنجد داور محشر وفای من

Шавад дӯзахи саросари ҳарфи мангар ишқи хубон ро

شود دوزخ سراسر حرف من گر عشق خوبان را

Гунаҳ донад худои вонгаҳ ба феъли оради ҷазои ман

گنه داند خدا وانگه به فعل آرد جزای من

Агар дар водии васлаши бнўдии як ҷаҳони дармон

اگر در وادی وصلش بنودی یک جهان درمان

Маро танҳо ҷаҳонии дард кӣ додӣ худои ман

مرا تنها جهانی درد کی دادی خدای من

зи бас каз ошиқии по дар кулам мумкин наме донам

ز بس کز عاشقی پا در کلم ممکن نمی‌دانم

Ки берун ояд аз гули рӯзи маҳшар низ пои ман

که بیرون آید از گل روز محشر نیز پای من

Заҳр чашмӣ шавад сад чашмаи хӯни муҳташами ҷорӣ

زهر چشمی شود صد چشمه خون محتشم جاری

Чу уфтад дар миёни рӯзи қиёмати моҷарои ман

چو افتد در میان روز قیامت ماجرای من