Ба дӯстӣ худам мекашӣ ки рой манаст ин

به دوستی خودم میکشی که رای من است این

Ба хеш душманӣ кардаам сазоӣ манаст ин

به خویش دشمنی کرده‌ام سزای من است این

Гудохтам зи ҷафо то вафо ба аҳд ту кардам

گداختم ز جفا تا وفا به عهد تو کردم

Балии натиҷаи аҳди туу вафоӣ манаст ин

بلی نتیجهٔ عهد تو و وفای من است این

Ба қавл муддаӣам мекашӣу нестии огаҳ

به قول مدعیم میکشی و نیستی آگه

Ки дар ғамӣ ки манам айни муддаоӣ манаст ин

که در غمی که منم عین مدعای من است این

Вафои нигар ки дами қатли ман зи хайли сагонаш

وفا نگر که دم قتل من ز خیل سگانش

Яке накард шафоат ки ошноӣ манаст ин

یکی نکرد شفاعت که آشنای من است این

Аҷаб набошад агар пои кашами зи маснади қурбат

عجب نباشد اگر پا کشم ز مسند قربت

Ту офтобӣ ва ман зарраам чаҳ ҷой манаст ин

تو آفتابی و من ذره‌ام چه جای من است این

Дилам ки гашта з бе ғайритии муқӣм дар он кӯ

دلم که گشته ز بی‌غیرتی مقیم در آن کو

Аз он мақом баронаш ки беризоӣ манаст ин

از آن مقام برانش که بی رضای من است این

Агар зи ғами барраии муҳташами дучор ту гардад

اگر ز غم برهی محتشم دچار تو گردد

Бигӯ каминаи ғуломи гурези пой манаст ин

بگو کمینه غلام گریز پای من است این