Чу ҳиҷри роҳи ман ташна дар сароби андохт

چو هجر راه من تشنه در سراب انداخت

Сукӯни сафина ба гирдоби изтироби андохт

سکون سفینه به گرداب اضطراب انداخت

Фалаки зи бади мддиҳои тамоми ёрон ро

فلک ز بد مددیها تمام یاران را

Чу дасти басти гилӣми маро дар оби андохт

چو دست بست گلیم مرا در آب انداخت

Замонаи дасти ман аввал ба ҳилаи басти он гуҳ

زمانه دست من اول به حیله بست آن گه

зи чеҳраи шоҳиди мақсӯдро ниқоби андохт

ز چهره شاهد مقصود را نقاب انداخت

Ба ҷунбишӣ ки намӯд аз насими кокул ӯ

به جنبشی که نمود از نسیم کاکل او

Ҳазор риштаи ҷонро ба печу тоби андохт

هزار رشتهٔ جان را به پیچ و تاب انداخت

Гирифт муҳташам аз соқии ғамаши ҷомӣ

گرفت محتشم از ساقی غمش جامی

Ки буи ӯ ман михўораҳро хароби андохт

که بوی او من میخواره را خراب انداخت