Давр бар бистарам аз ҳиҷри ту ранҷури андохт

دور بر بسترم از هجر تو رنجور انداخت

Чашми захми аҷабӣ аз ту марои дўрондохт

چشم زخم عجبی از تو مرا دورانداخت

Ман ки сар хуш нашудам аз май сад хмхонаҳ

من که سر خوش نشدم از می صد خمخانه

Ба яке соғарами он наргиси махмури андохт

به یکی ساغرم آن نرگس مخمور انداخت

Он ки дар куштани ман дасти аҷали баст ба чӯб

آن که در کشتن من دست اجل بست به چوب

Новакӣ буд ки он бозуии пурзӯри андохт

ناوکی بود که آن بازوی پرزور انداخت

Ранҷро аз тани моил ба аҷали даври афканд

رنج را از تن مایل به اجل دور افکند

Муждаи пурсиш ӯ бас ки ба дили шӯри андохт

مژدهٔ پرسش او بس که به دل شور انداخت

Сохт бар ганҷи ҳаёти ду ҷаҳонами ганҷур

ساخت بر گنج حیات دو جهانم گنجور

Ба иёдат чу гузар бар ман ранҷури андохт

به عیادت چو گذر بر من رنجور انداخت

Аз дили ҷину башари шуълаи ғайрат сар зад

از دل جن و بشر شعلهٔ غیرت سر زد

Азгузорӣ ки сулаймон ба сари мӯри андохт

از گذاری که سلیمان به سر مور انداخت

Кулбаи муҳташам аз ғурфаи маи баради сабақ

کلبهٔ محتشم از غرفهٔ مه برد سبق

То бар ӯ пуртӯии он талъати пурнури андохт

تا بر او پرتوی آن طلعت پرنور انداخت