эй нарад ҳасани бохта бо офтобу моҳ

ای نرد حسن باخته با آفتاب و ماه

Бар покбозии ту замину замони гувоҳ

بر پاکبازی تو زمین و زمان گواه

Ман каз батон фиреб нахурдам ба сад фусун

من کز بتان فریب نخوردم به صد فسون

Сад бозӣ аз ду чашм ту хӯрдам ба як нигоҳ

صد بازی از دو چشم تو خوردم به یک نگاه

Дар нарад ҳамтем кунӣ он лаҳзаи имтиҳон

در نرد همتم کنی آن لحظه امتحان

Кофтади зи ишқи кор ба тарки сару кулоҳ

کافتد ز عشق کار به ترک سر و کلاه

Нақш мурод нарад муҳаббат ки васл туаст

نقش مراد نرد محبت که وصل توست

Хуш будӣ ар нишастӣ аз иқболи гоҳи гоҳ

خوش بودی ار نشستی از اقبال گاه گاه

Дил меравад з даст бигӯянд кони ҳариф

دل می‌رود ز دست بگویند کان حریف

Дорад дамии зи бозии мо дасти худ нигоҳ

دارد دمی ز بازی ما دست خود نگاه

Ҳарчанд ақл беш ҳазар кард беш хӯрд

هرچند عقل بیش حذر کرد بیش خورد

Бозии зи муҳраи бозии он наргиси сиёҳ

بازی ز مهره‌بازی آن نرگس سیاه

Девами зи раҳи набарду причҳри кӯдакӣ

دیوم ز ره نبرد و پریچهر کودکی

Ҳар дам ба бозӣ дигарам май баради зи роҳ

هر دم به بازی دگرم می‌برد ز راه

Ғолиби ҳарифӣ аз ҳама рӯ дода бозем

غالب حریفی از همه رو داده بازیم

Дар нарад дӯстӣ ки мусовӣаст кӯҳу коҳ

در نرد دوستی که مساویست کوه و کاه

То чанд муҳташам буд эй шоҳи муҳташам

تا چند محتشم بود ای شاه محتشم

Дар ҳабси шшдри ғами ҳиҷри ту бе гуноҳ

در حبس ششدر غم هجر تو بی‌گناه