Омад ба теғи кини раҳи арбоб дайн зада

آمد به تیغ کین ره ارباب دین زده

Тарафи каллаи шикастаи гиреҳ бар ҷабин зада

طرف کله شکسته گره بر جبین زده

Ҳам дастии ду наргис ӯ байн ки вақти кор

هم دستی دو نرگس او بین که وقت کار

Бар сайд он кашида камони тир ин зада

بر صید آن کشیده کمان تیر این زده

Дар парда дорад он ма маҷлис нишин дареғ

در پرده دارد آن مه مجلس نشین دریغ

Рӯе ки таъна бар ма гардун нишин зада

رویی که طعنه بر مه گردون نشین زده

Он хурдсол тоҷу суроҳе кашида қад

آن خردسال تاجو صراحی کشیده قد

Бисёр шишаи дили мо бар замин зада

بسیار شیشهٔ دل ما بر زمین زده

Аз захму доғ тозаам имшаби ҳазор бор

از زخم و داغ تازه‌ام امشب هزار بار

Хӯни сари зи ҷайбу шуълаи сар аз остин зада

خون سر ز جیب و شعله سر از آستین زده

Дорад ба завқ то нафаси охирин маро

دارد به ذوق تا نفس آخرین مرا

Захмӣ ки бар ман аз нигаҳ аввалин зада

زخمی که بر من از نگه اولین زده

Хуши вақти муҳташам ки дигар зини ғазали броб

خوش وقت محتشم که دگر زین غزل برآب

Хуши нақшҳо зи хомаи саҳар офарин зада

خوش نقش‌ها ز خامه سحر آفرین زده