Ба дасти дидаи Аннани дили Фкори мада

به دست دیده عنان دل فکار مده

Маро бибин ва ба чашми худ ихтиёри мада

مرا ببین و به چشم خود اختیار مده

зи ғайрат эй гули нозуки варақ чу домани пок

ز غیرت ای گل نازک ورق چو دامن پاک

Кашидӣ аз кафи булбул ба чанги хори мада

کشیدی از کف بلبل به چنگ خار مده

Ба рашк додан ман дар ду рӯзаи ранҷиши худ

به رشک دادن من در دو روزه رنجش خود

Ҳазор масти ҳавасро ба базми бори мада

هزار مست هوس را به بزم بار مده

Ба ғайри комдаҳ зон зулфи тобдор ба ранҷ

به غیر کامده زان زلف تابدار به رنج

Ба ғайри шарбати шамшери оби дори мада

به غیر شربت شمشیر آب‌دار مده

Ғурури сад нигаҳ шуд худоиро зин беш

غرور سد نگه شد خدای را زین بیش

Шароби ноз ба он чашми пари хумори мада

شراب ناز به آن چشم پر خمار مده

Бузи ҷир мансаб Фарҳодем бидиҳ аммо

بز جر منصب فرهادیم بده اما

з ҳукм хусравем сар ба кӯҳсори мада

ز حکم خسرویم سر به کوهسار مده

Ҳазор ваъдаи пар интизор додӣ ва рафт

هزار وعدهٔ پر انتظار دادی و رفت

Кунун ки ваъда қатласт интизори мада

کنون که وعده قتل است انتظار مده

Гирифтаи теғи ту чун дар ниёами нози қарор

گرفته تیغ تو چون در نیام ناز قرار

Навиди қатл ба ҷонҳои бе қарори мада

نوید قتل به جان‌های بی‌قرار مده

Агар ба ҳеҷ наме арзам аз забуни кашем

اگر به هیچ نمی‌ارزم از زبون کشیم

Ба дасти чашми сияҳи масти ҷони шикори мада

به دست چشم سیه مست جان شکار مده

Вагар ба кор ту меоем аз барои худам

وگر به کار تو می‌آیم از برای خودم

Нигоҳи дор ва ба чанголи рӯзгори мада

نگاه دار و به چنگال روزگار مده

Ғарази итоат ҳукмаст муҳташами зини назм

غرض اطاعت حکم است محتشم زین نظم

Ба тӯли дардисари он бузургвори мада

به طول دردسر آن بزرگوار مده