Шабҳои ҳиҷрон ҳамнишин аз меҳр ӯ ёдами мада
شبهای هجران همنشین از مهر او یادم مده
Ҳамсояро дардисар аз афғону фарёдами мада
همسایه را دردسر از افغان و فریادم مده
Аз зорӣу афғон ман гардад дил ӯ сахт тар
از زاری و افغان من گردد دل او سخت تر
эй гиря бар обами марон эй оҳ бар бодами мада
ای گریه بر آبم مران ای آه بر بادم مده
Чун меРому кини маниши боқӣ буд эй бахти бад
چون میرم و کین منش باقی بود ای بخت بد
Ҷузи ҷониби дӯзахи салои зини меҳнати ободами мада
جز جانب دوزخ صلا زین محنت آبادم مده
Зини сон ки он номеҳрбон шодаст аз ношодим
زین سان که آن نامهربان شاد است از ناشادیم
Гар меҳрбонӣ эй фалаки ҳаргизи дили шодами мада
گر مهربانی ای فلک هرگز دل شادم مده
Ҳар дам ба дод оем ?бирт аз завқи бедод дигар
هر دم به داد آیم برت از ذوق بیداد دگر
Хоҳӣ ба дод ман рисӣ бедод кун додам мада
خواهی به داد من رسی بیداد کن دادم مده
Ҳар дам кунам сад кӯҳи ғам дар бесутуни ишқи ту
هر دم کنم صد کوه غم در بیستون عشق تو
Ман сухани ҷони дигарами нисбат ба Фарҳодами мада
من سخن جان دیگرم نسبت به فرهادم مده
Гуфтам ба бедодами макаш дар ханда шуд к-эии муҳташам
گفتم به بیدادم مکش در خنده شد کای محتشم
Ҳикмат бар афлотӯн махон таълими бедодами мада
حکمت بر افلاطون مخوان تعلیم بیدادم مده