Даии бози ҷуръаи нӯши зи ҷом ки бӯда Эй
دی باز جرعه نوش ز جام که بودهای
Сад ком талх карда ба ком ки бӯда Эй
صد کام تلخ کرده به کام که بودهای
Онҷо ки буд баҳри ту дар хоки домҳо
آنجا که بود بهر تو در خاک دامها
Дом ки пора кардау ром ки бӯда Эй
دام که پاره کرده و رام که بودهای
Онҷо ки ҷустаанд туро чун ҳилоли ид
آنجا که جستهاند تو را چون هلال عید
Бурқаъи гушӯдаи моҳи тамом ки бӯда Эй
برقع گشودهٔ ماه تمام که بودهای
Саргармят чу барда ба касби ҳавои бурун
سرگرمیت چو برده به کسب هوا برون
Хўршидўор бар дару бом ки бӯда Эй
خورشیدوار بر در و بام که بودهای
эй сад ҳазор сайди дил озод карда ?ут
ای صد هزار صید دل آزاد کردهات
Худ сидўори бастаи дом ки бӯда Эй
خود صیدوار بسته دام که بودهای
Шаби орифонаи соқии базм ки гашта Эй
شب عارفانه ساقی بزم که گشتهای
То рӯзи ҷуръаи нӯши зи ҷом ки бӯда Эй
تا روز جرعه نوش ز جام که بودهای
Дар ҳолати шукуфтагӣ аз рағми муҳташам
در حالت شکفتگی از رغم محتشم
Ҳолати талаби зи тарзи калом ки бӯда Эй
حالت طلب ز طرز کلام که بودهای