Маро ба дасти ғам худ гузоштӣ рафтӣ
مرا به دست غم خود گذاشتی رفتی
Ғами ҷаҳони ҳама бар ман гумоштӣ рафтӣ
غم جهان همه بر من گماشتی رفتی
Саводи хат мижаам зон фироқи номаи стрд
سواد خط مژهام زان فراق نامه سترد
Ки дар видоъ баномам гузоштӣ рафтӣ
که در وداع بنامم گذاشتی رفتی
Дил аз вафо ба ту медод дасти аҳди абад
دل از وفا به تو میداد دست عهد ابد
Азуи ту аҳди гусал вогзоштӣ рафтӣ
ازو تو عهد گسل واگذاشتی رفتی
Ба ғайри ҳасрату мурдани барии надоди он тухм
به غیر حسرت و مردن بری نداد آن تخم
Ки дар замини дил хаста коштӣ рафтӣ
که در زمین دل خسته کاشتی رفتی
Ливои ҳиҷр ки як чанд буд афканда
لوای هجر که یک چند بود افکنده
Ту дар шикасти ғамаш брФроштӣ рафтӣ
تو در شکست غمش برفراشتی رفتی
Маро ки абраши идбори бад ба зин мондам
مرا که ابرش ادبار بد به زین ماندم
Ту зин бар аблақ ақблол доштӣ рафтӣ
تو زین بر ابلق اقبلال داشتی رفتی
Дигар ба зистани муҳташами умеди мадор
دگر به زیستن محتشم امید مدار
Чунин ки дар таб маргаш гузоштӣ рафтӣ
چنین که در تب مرگش گذاشتی رفتی