Доғ бар дасти худ он шӯх чу дар суҳбати сӯхт

داغ بر دست خود آن شوخ چو در صحبت سوخت

Ғайр дар тоб шуду ҷони ман аз ғайрати сӯхт

غیر در تاب شد و جان من از غیرت سوخت

Сӯрати шамъи Рахш бар дар ва девор кашид

صورت شمع رخش بر در و دیوار کشید

Калаки наққоши дили халқ ба ин сӯрати сӯхт

کلک نقاش دل خلق به این صورت سوخت

Хостами пеши Рахш чеҳра башуем ба сиришк

خواستم پیش رخش چهره بشویم به سرشک

Об дар дидаам аз гармии он талъати сӯхт

آب در دیده‌ام از گرمی آن طلعت سوخت

Ғайрро хост кунад гарм зад оташ дар ман

غیر را خواست کند گرم زد آتش در من

Ҳар якеро ба тариқ дигар аз ғайрати сӯхт

هر یکی را به طریق دگر از غیرت سوخت

Завқ кардам чу шаб омад ба всоқи ту рақиб

ذوق کردم چو شب آمد به وثاق تو رقیب

Ки маро дид ба паҳлавии туу зи ҳасрати сӯхт

که مرا دید به پهلوی تو و ز حسرت سوخت

Шуълаи оташи савдои рақибами имшаб

شعلهٔ آتش سودای رقیبم امشب

Гашти маълуми здоғӣ ки ба он раҳмати сӯхт

گشت معلوم زداغی که به آن رحمت سوخت

Муҳташам ёфт ки фаҳмидӣу хотир хуш ёфт

محتشم یافت که فهمیدی و خاطر خوش یافت

Ғайр кам ҳавсила чун доғи паии ғайбати сӯхт

غیر کم حوصله چون داغ پی غیبت سوخت