Боз эй дили шӯрангези рӯи сӯй касе дорӣ

باز ای دل شورانگیز رو سوی کسی داری

Чашм аз ҳамаи пӯшида бар рӯй касе дорӣ

چشم از همه پوشیده بر روی کسی داری

эй оташи дил бо он каз дасти ту май сӯзам

ای آتش دل با آن کز دست تو می‌سوزم

Чун аз ту кунам шикваи ту хуй касе дорӣ

چون از تو کنم شکوه تو خوی کسی داری

Ҳар гул ки ба боғ ояд мебӯем ва ме гӯям

هر گل که به باغ آید می‌بویم و می‌گویم

Дар пой ту меРом ман ту буи касе дорӣ

در پای تو میرم من تو بوی کسی داری

эй дили зи суҷуди ту миҳроб ба танг ояд

ای دل ز سجود تو محراب به تنگ آید

Варна назари ргўёи абрӯӣ касе дорӣ

ورنه نظر گویا ابروی کسی داری

Бугсали зи ман эй оқил варна нафасии дигар

بگسل ز من ای عاقل ورنه نفسی دیگر

Занҷири ҷунун бар по аз мӯӣ касе дорӣ

زنجیر جنون بر پا از موی کسی داری

эй муҳташам ар даҳрати ҳамсоя маҷнӯн кард

ای محتشم ار دهرت همسایه مجنون کرد

Хуш бош ки ҷо дар ишқи паҳлавӣ касе дорӣ

خوش باش که جا در عشق پهلوی کسی داری