Боз бар ман назари афканда шикор андозӣ

باز بر من نظر افکنده شکار اندازی

Ба шикори омада дар дашти дилами шаҳбозӣ

به شکار آمده در دشت دلم شهبازی

Карда аз гӯшаи канорами ҳадафи новаки ноз

کرده از گوشه کنارم هدف ناوک ناز

Гӯшаи чашми хаданги афкан сайд андозӣ

گوشه چشم خدنگ افکن صید اندازی

Хӯни баҳои ду ҷаҳонаст дар аснои итоб

خون بهای دو جهانست در اثنای عتاب

Аз лабаши хандае аз гӯшаи чашмаши нозӣ

از لبش خنده‌ای از گوشهٔ چشمش نازی

Сухан маҷлисяш мекашад аз завқи маро

سخن مجلسیش می‌کشد از ذوق مرا

Чун земгар шинавами рӯзӣ аз он лаби розӣ

چون زیم گر شنوم روزی از آن لب رازی

Ба закоти қидмат бар лаби боми ои имшаб

به زکات قدمت بر لب بام آی امشب

Чун ба гӯшт расад олӯда ба дарди овозӣ

چون به گوشت رسد آلوده به درد آوازی

Чашмат аз ғамзаи марои кишту лаб зинда насохт

چشمت از غمزه مرا کشت و لب زنده نساخت

Охир эй Юсуфи исои нафасони эъҷозӣ

آخر ای یوسف عیسی نفسان اعجازی

Муҳташами дил чу ба он ғамзаи супурдии зинҳор

محتشم دل چو به آن غمزه سپردی زنهار

Барҳазар бош ки воқиф нашавад ғаммозӣ

برحذر باش که واقف نشود غمازی