Ба ҷурми ин ки гуфтам сӯзи худ бо олами афрӯзӣ

به جرم این که گفتم سوز خود با عالم‌افروزی

Чу шамъ устодаам гирён ки хоҳад куштанами рӯзӣ

چو شمع استاده‌ام گریان که خواهد کشتنم روزی

Аз он чун кавкабами пайвастаи ашк аз дида май резад

از آن چون کوکبم پیوسته اشک از دیده می‌ریزد

Ки чун субҳ аз дилам сар мезанад меҳри дили афрӯзӣ

که چون صبح از دلم سر می‌زند مهر دل‌افروزی

Нагаштӣ моҳи ман ҳар шаби зи бурҷи дигарон толеъ

نگشتی ماه من هر شب ز برج دیگران طالع

Агар будӣ ман бехонимонро бахти фирӯзӣ

اگر بودی من بی‌خانمان را بخت فیروزی

Надорам дар шаби ҳиҷрони даруни кулбаи аҳзон

ندارم در شب هجران درون کلبهٔ احزان

Ба ғайр аз нолаи дамсозӣ варои гиряи дилсӯзӣ

به غیر از نالهٔ دم سازی ورای گریهٔ دلسوزی

зи шодии ҷаҳони фориғи зи айши даҳри мустағнӣ

ز شادی جهان فارغ ز عیش دهر مستغنی

Дили ғам парварӣ дорему ҷони меҳнати андӯзӣ

دل غم‌پروری داریم و جان محنت اندوزی

Дилам шуд чоки чок аз ғами кҷоӣӣ эй камони абрӯ

دلم شد چاک چاک از غم کجائی ای کمان ابرو

Ки мехоҳам зи чашми длнўозти тири длдўзӣ

که می‌خواهم ز چشم دلنوازت تیر دلدوزی

Набӯдӣ бе низоми ин назми сбён то ба ин ғоят

نبودی بی‌نظام این نظم صبیان تا به این غایت

Агар гуҳи гоҳ будӣ муҳташамро нуктаи омӯзӣ

اگر گه گاه بودی محتشم را نکته آموزی