Чунон макун ки марои ҳам нафас ба оҳ кунӣ

چنان مکن که مرا هم نفس به آه کنی

Ҷаҳони бики нафас аз оҳи ман сиёҳ кунӣ

جهان بیک نفس از آه من سیاه کنی

з базм мерӯй афтону сари гарони ҳоло

ز بزم میروی افتان و سر گران حالا

Ба роҳ то сари дӯш ки такя гоҳ кунӣ

به راه تا سر دوش که تکیه‌گاه کنی

Ба рухсати ту муфид намешавад чашмат

به رخصت تو مفید نمی‌شود چشمت

Ки олимии бустон ва як нигоҳ кунӣ

که عالمی بستان و یک نگاه کنی

Нигоҳи дам ба дамати бас хушасту хуштар аз он

نگاه دم به دمت بس خوش است و خوش‌تر از آن

Азиз карда нигоҳӣ ки гоҳ гоҳ кунӣ

عزیز کرده نگاهی که گاه‌گاه کنی

Шикастаи тарафи калла май рисӣ ва ме расадат

شکسته طرف کله می‌رسی و می‌رسدت

Ки ноз бар ҳамаи хубони каҷ кулоҳ кунӣ

که ناز بر همه خوبان کج کلاه کنی

Мулӯки ҳасан сипоҳ тавонад аммо ту

ملوک حسن سپاه تواند اما تو

На он шаҳӣ ки тафохур ба ин сипоҳ кунӣ

نه آن شهی که تفاخر به این سپاه کنی

Чаро ман ин ҳама бар дарга ту дод кунам

چرا من این همه بر درگه تو داد کنم

Агар ту гӯш ба фарёд додхоҳ кунӣ

اگر تو گوش به فریاد دادخواه کنی

Ту гарм ношудаи барқӣу барқи хирмани сӯз

تو گرم ناشده برقی و برق خرمن سوز

Шӯй чу гарм чаҳ бо ҷони ин гиёҳ кунӣ

شوی چو گرم چه با جان این گیاه کنی

Ба пеши бахшиш ӯ муҳташам чаҳ бинмоед

به پیش بخشش او محتشم چه بنماید

Агар ту то дами субҳи ҷазо гуноҳ кунӣ

اگر تو تا دم صبح جزا گناه کنی