Ба ҷоӣии амни оромидаҳ мурғӣ дошт маъвое

به جائی امن آرامیده مرغی داشت ماوایی

Садои шҳпри шоҳини баромади ногуҳ аз ҷоӣӣ

صدای شهپر شاهین برآمد ناگه از جائی

Уқобӣ дар расед аз авҷи истилоу пеши вай

عقابی در رسید از اوج استیلا و پیش وی

Ба ҷуз таслим натавонист сайди нотўоноӣӣ

به جز تسلیم نتوانست صید ناتوانائی

Шкорондози сайёдии баромади теғи кин бар каф

شکارانداز صیادی برآمد تیغ کین بر کف

Фиканд ошӯб дар ваҳшии шикории банди брпоӣӣ

فکند آشوب در وحشی شکاری بند برپائی

Ба бурҷи хеши сокин буд собити кавкабии ногуҳ

به برج خویش ساکن بود ثابت کوکبی ناگه

Чу симояш ба баҳри изтироби афканди симоӣӣ

چو سیمایش به بحر اضطراب افکند سیمائی

Танӣ каз ҷои нҷнбидии зи ошӯби қиёмати ҳам

تنی کز جا نجنبیدی ز آشوب قیامت هم

Қиёми ангез вай гардид фарқаду болоӣӣ

قیام‌انگیز وی گردید فرقد و بالائی

зи гирди раҳ ба тороҷи дили афтоданди чашмонаш

ز گرد ره به تاراج دل افتادند چشمانش

Чунон кофтанд ғорати пешагони дрхўони иғмоӣӣ

چنان کافتند غارت پیشگان درخوان یغمائی

Забонӣ додаанд аз ишваи он чашми сухангӯ ро

زبانی داده‌اند از عشوه آن چشم سخنگو را

Ки дар гӯши хиради сад ҳарф мегуяд ба аимоӣӣ

که در گوش خرد صد حرف می‌گوید به ایمائی

Замини Фрсоиӣ аз саҷдаҳои шукр воҷиб шуд

زمین فرسایی از سجده‌های شکر واجب شد

Ки сар дар кулба ман зад калла бар осмони соӣӣ

که سر در کلبهٔ من زد کله بر آسمان سائی

Паии узри қудумати муҳташам то дами охир

پی عذر قدومت محتشم تا دم آخر

Бар он дар ҷабҳаи соӣии остон аз саҷдаи Фрсоӣӣ

بر آن در جبهه‌سائی آستان از سجده فرسائی