Гӯии майдони муҳаббати сари аҳл назар аст

گویِ میدانِ محبت سَرِ اهل نظر است

Гирди ин арсаи мгрдид ки сар дар хатар аст

گرد این عرصه مگردید که سر در خطر است

Синаи танги пар аз оҳу танги пардаи роз

سینهٔ تنگ پر از آه و تُنُک‌ پردهٔ راز

Чун кунам оҳ ки як парда ва сад парда дар аст

چون کنم آه که یک پرده و صد پرده‌در است

Чу ҳунари сӯзи ту гуҳи дӯди براردи зи ҷаҳон

چه هنر، سوزِ تو گر دود برآرد ز جهان

Ки бисӯзӣ туу дӯд аз ту нахезад ҳунар аст

که بسوزی تو و دود از تو نخیزد هنر است

Гашти дайр омадани субҳи висолами гўӣӣ

کشت دیر آمدن صبحِ وصالم، گویی

Ки шаби ҳиҷри марои субҳи қиёмат саҳар аст

که شب هجر مرا صبح قیامت سحر است

Муждае дил ки ба қасди ту маии бастаи камар

مژده ای دل، که به قصد تو مهی بسته کمر

Ки камари баста ӯ сад маи заррин камар аст

که کمربستهٔ او صد مه زرّین‌کمر است

Ғайр мерад ба ту ҳаргоҳ қаринам бинад

غیر میرد به تو هرگاه قرینم بیند

Ин чу фархундаи қиронҳои саодат асар аст

این چو فرخنده قران‌های سعادت‌اثر است

Теғ бар каф чу кунӣ қасди сари муштоқон

تیغ بر کف چو کنی قصد سر مشتاقان

Бар сари муҳташам каз ҳамаи муштоқ тар аст

بر سر محتشم آ کز همه مشتاق‌تر است