Бар дарат конҷои сиёсати монеъ аз дод ман аст

بر درت کانجا سیاست مانع از داد من است

Он ки безанҷир дар бандаст фарёд ман аст

آن که بی‌زنجیر در بند است فریاد من است

Он ки мегардад мудом аз давр бош хашму кин

آن که می‌گردد مدام از دور باش خشم و کین

Даври давр аз боргоҳи хотирати ёд ман аст

دور دور از بارگاه خاطرت یاد من است

эй хуши он мушкил ки чун хусрав надонад ҳали он

ای خوش آن مشکل که چون خسرو نداند حل آن

Табъи ширини бушковад кин кори Фарҳод ман аст

طبع شیرین بشکفد کاین کار فرهاد من است

Додан аз рӯй замини хок банӣ одам ба бод

دادن از روی زمین خاک بنی‌آدم به باد

Камтарини бозичаи Тифли призод ман аст

کمترین بازیچهٔ طفل پریزاد من است

Дар ҷаҳони хокӣ ки ҳаргизи трнгрдди ҷуз бо ашк

در جهان خاکی که هرگز ترنگردد جز با اشک

Гар нишони ҷӯянд азон хоки ғами обод ман аст

گر نشان جویند ازان خاک غم آباد من است

Он ки пои мурғи дил май бандад аз рӯй ҳаво

آن که پای مرغ دل می‌بندد از روی هوا

Табъи сҳронгизи ваҳшии банди сайёд ман аст

طبع سحرانگیز وحشی بند صیاد من است

Инси он бади улфати паймони гусал бо муҳташам

انس آن بد الفت پیمان گسل با محتشم

Ҳамчуи пайванди тараб бо ҷони ношод ман аст

همچو پیوند طرب با جان ناشاد من است