Гули гулшани лутфи абдулғанӣ

گل گلشن لطف عبدالغنی

Ки бодаши биҳишти муъаллаи насиб

که بادش بهشت معلی نصیب

Ба ғурбат фитоду шароби аҷал

به غربت فتاد و شراب اجل

Шуд аз ҷоми давраши ҳамон ҷои насиб

شد از جام دورش همان جا نصیب

Вале чун пас аз арбаъӣнӣ шудаш

ولی چون پس از اربعینی شدش

Чунин манзилии роҳатафзо насиб

چنین منزلی راحت‌افزا نصیب

Хиради фикри таърих вай кард ва гуфт

خرد فکر تاریخ وی کرد و گفت

Чаҳ ҷой муборак шуд ӯро насиб

چه جای مبارک شد او را نصیب