Хуршеди осмони вазорат ки рӯй малик

خورشید آسمان وزارت که روی ملک

Ойина вааш зи сайқали адлаш мунаввар аст

آئینه‌وش ز صیقل عدلش منور است

Султони боргоҳи сиёдат ки аҳд ӯ

سلطان بارگاه سیادت که عهد او

Пояндаи дори давлати ол паёмбар аст

پاینده دار دولت آل پیامبر است

Он довари замона ки дороӣии ҷаҳон

آن داور زمانه که دارائی جهان

Барқади кибриёаши либос муҳақар аст

برقد کبریاش لباس محقر است

Он волии замона ки кӯси влоӣ ӯ

آن والی زمانه که کوس ولای او

Якбора ҳар ки зад ду ҷаҳонаш мусаххар аст

یکباره هر که زد دو جهانش مسخر است

Яъне амини дайни Муҳамад ки ном ӯ

یعنی امین دین محمد که نام او

Бар лавҳ дил нишастатар аз сикка бар зар аст

بر لوح دل نشسته‌تر از سکه بر زر است

Будаш ба ман гумони хтоӣӣ ки зоти ман

بودش به من گمان خطائی که ذات من

Дар иртикоби он зи малик бегунаҳ тар аст

در ارتکاب آن ز ملک بی‌گنه‌تر است

Бо он ки дода буд ба худ муддатии қарор

با آن که داده بود به خود مدتی قرار

Козҳори он мухолифи тамкин ва лангар аст

کاظهار آن مخالف تمکین و لنگر است

Зонҷо ки нуктаи парварии табъ шӯх ӯст

زانجا که نکته پروری طبع شوخ اوست

Зонҷо ки шӯхи табъии он нукта парвар аст

زانجا که شوخ طبعی آن نکته‌پرور است

Сандӯқи нор дӯш фиристод баҳри ман

صندوق نار دوش فرستاد بهر من

Яъне ки муҷримӣ ва туро нор дар хур аст

یعنی که مجرمی و تو را نار در خور است