Мирзои ҷонӣ ба як он сарви сарои бустони лутф

میرزا جانی به یک آن سرو سرا بستان لطف

Аз ҷаҳон чун хайма зад бар тарафи анҳори биҳишт

از جهان چون خیمه زد بر طرف انهار بهشت

Як шабаш дар хоб дидам бо рухӣ каз акси он

یک شبش در خواب دیدم با رخی کز عکس آن

Бар замин ва осмон метофт анвори биҳишт

بر زمین و آسمان می‌تافت انوار بهشت

Гуфтам эй гул чист таърихи ту ва ҷоят куҷост

گفتم ای گل چیست تاریخ تو و جایت کجاست

Ғунча хандон гушӯд ва гуфт гулзори биҳишт

غنچهٔ خندان گشود و گفت گلزار بهشت