Зубдаи алохўони фасеҳи хуши калом

زبدة الاخوان فصیح خوش کلام

Соҳиби назму мақолоти фасеҳ

صاحب نظم و مقالات فصیح

Он ки дар шеъру муаммои рӯзу шаб

آن که در شعر و معما روز و شب

намеситудаш даҳри махфӣу сариҳ

می‌ستودش دهر مخفی و صریح

Аз сабӯҳу бода ӯро гашта буд

از صبوح و باده او را گشته بود

Чеҳраи шахси камолоташи сбиҳ

چهرهٔ شخص کمالاتش صبیح

Ногуҳ аз бедоди сайёди аҷал

ناگه از بیداد صیاد اجل

Дод ҷон бар бод чун сайди забеҳ

داد جان بر باد چون صید ذبیح

Баҳри таърихи вФотш чун наёфт

بهر تاریخ وفاتش چون نیافت

Ақли дурандеши таърихи саҳеҳ

عقل دوراندیش تاریخ صحیح

Карда бар муддати фузуни як сол ва гуфт

کرده بر مدت فزون یک سال و گفت

Ҳайф ва сад ҳайф аз камолоти фасеҳ

حیف و صد حیف از کمالات فصیح