Муҳӣти давлати иқболи хоҷаи мейри ҳасан
محیط دولت اقبال خواجه میر حسن
Ки буд тоҷири фарзонае чу ӯ нодир
که بود تاجر فرزانهای چو او نادر
Чу бе саботии вайрона ҷаҳон донист
چو بیثباتی ویرانهٔ جهان دانست
Задуд нақши фиребаши зи сафҳаи хотир
زدود نقش فریبش ز صفحهٔ خاطر
Вазин сарочаи фонӣ қадам кашид ва расед
وزین سراچه فانی قدم کشید و رسید
зи сайри олами боқӣ ба неъмати вофир
ز سیر عالم باقی به نعمت وافر
Чу хости дил ки баради раҳ ба ганҷи таърихаш
چو خواست دل که برد ره به گنج تاریخش
Вазин мақула шавад нуктае бар ӯ зоҳир
وزین مقوله شود نکتهای بر او ظاهر
Ба рамзи нукта рисӣ гуфт хоҷаи мейри ҳасан
به رمز نکتهرسی گفت خواجه میر حسن
Гузашт аз сари вайронаи ҷаҳони охир
گذشت از سر ویرانه جهان آخر