Завқи мушкил ки гузорад ду нафаси зиндаи маро

ذوق مشکل که گذارد دو نفس زنده مرا

Гар шавад як нафаси он гавҳар ноёб зи ман

گر شود یک نفس آن گوهر نایاب ز من

Аз руху абрӯӣ ӯ рӯй нтобам ба худо

از رخ و ابروی او روی نتابم به خدا

Рӯ битобанд агар қиблау миҳроби зи ман

رو بتابند اگر قبله و محراب ز من

Муҳташамгар ба рафоқат шавад он бути меҳмон

محتشم گر به رفاقت شود آن بت مهمان

Аз ту дайну дилу дониш дигар асбоби зи ман

از تو دین و دل و دانش دگر اسباب ز من