эй шаҳриёри зӣашон каз ғояти бузургӣ

ای شهریار ذیشان کز غایت بزرگی

Шани ту бениёзаст аз мадҳи хуонеи ман

شان تو بی‌نیاز است از مدح خوانی من

Гирди банноӣ ҳасанат ҳаст оҳанӣни ҳисорӣ

گرد بنای حسنت هست آهنین حصاری

Аз поси даъвати халқ чун посбонии ман

از پاس دعوت خلق چون پاسبانی من

Ин посбонӣ аммо чун давлат ту боқӣаст

این پاسبانی اما چون دولت تو باقیست

Ҷон низ агар барояд аз ҷисми фонии ман

جان نیز اگر برآید از جسم فانی من

Дӯш аз ътиаҳи ту эй навбаҳори давлат

دوش از عطیهٔ تو ای نوبهار دولت

Аз шарм зардтар шуд ранг хазоне ман

از شرم زردتر شد رنگ خزانی من

Бо он ки бар вуҷӯдат аз даъвату тҳит

با آن که بر وجودت از دعوت و تحیت

Доими гавҳари Фшонисти шуғл наоне ман

دایم گوهر فشانیست شغل نهانی من

Бар одати замонае довари ягона

بر عادت زمانه‌ای داور یگانه

Мавқуфи сим ва зар нест гўҳрФшонии ман

موقوف سیم و زر نیست گوهرفشانی من