эй бар сиблати ҳоҷати сад муҳташами гадоят

ای بر سبیل حاجت صد محتشم گدایت

Ваии дркмоли ҳишмати арбоби ҳоҷат аз ту

وی درکمال حشمت ارباب حاجت از تو

Дар кӯчаи зарофати умрии дўондом аз ҷаҳл

در کوچهٔ ظرافت عمری دواندام از جهل

Кардам дар охир аммо касби зарофат аз ту

کردم در آخر اما کسب ظرافت از تو

Аз меҳри ман бноҳқ кардӣ тамассукии рост

از مهر من بناحق کردی تمسکی راست

Зонсон ки аҳл ҳуҷҷат карданд ҳайрат аз ту

زانسان که اهل حجت کردند حیرت از تو

Венаи дам ба расм таҳсил дорад касе ки барда

وین دم به رسم تحصیل دارد کسی که برده

Дар арсаи сиёсати гӯии салобат аз ту

در عرصهٔ سیاست گوی صلابت از تو

Моро на зар ки созем ӯро тасаллӣ аз худ

ما را نه زر که سازیم او را تسلی از خود

На шофиӣ ки хоҳад як лаҳзаи муҳлат аз ту

نه شافعی که خواهد یک لحظه مهلت از تو

Кӯи доварӣ ки акнӯн гирад дарин миёна

کو داوری که اکنون گیرد درین میانه

Ваҷҳи тамассук аз ман ҷурми хиёнат аз ту

وجه تمسک از من جرم خیانت از تو

Аммо чаҳ ҳеҷ кас нест каз вай барояд ин кор

اما چه هیچ کس نیست کز وی برآید این کار

Аҷзу таназзул аз мо лутфу мурувват аз ту

عجز و تنزل از ما لطف و مروت از تو