Ногаҳон бархест зулмонеи ғуборӣ аз ҷаҳон
ناگهان برخاست ظلمانی غباری از جهان
Каз саводаш дар сиёҳӣ шуд замину осмон
کز سوادش در سیاهی شد زمین و آسمان
Ногаҳон сар кард тӯфони хези силӣ каз замин
ناگهان سر کرد طوفان خیز سیلی کز زمین
Кунад бехи хуррамӣ то домани охири замон
کند بیخ خرمی تا دامن آخر زمان
Ногаҳони оташи чикони сайфии баромад каз ҳаво
ناگهان آتش چکان سیفی برآمد کز هوا
Бартару хушк ҷаҳон шуд бедареғ оташ фишон
برتر و خشک جهان شد بیدریغ آتش فشان
Ногаҳон дар ҳафт гардун изтиробӣ шуд падед
ناگهان در هفت گردون اضطرابی شد پدید
Каз тазалзул шуд халал дар чори девори ҷаҳон
کز تزلزل شد خلل در چار دیوار جهان
Ногаҳон дар шаш ҷиҳат шуд ваҳшатӣ каз даҳшаташ
ناگهان در شش جهت شد وحشتی کز دهشتش
Тоирони қудсии афтоданди зини ҳафт осмон
طایران قدسی افتادند زین هفت آسمان
Ногаҳони оҳии баромад аз ниҳоди рӯзгор
ناگهان آهی برآمد از نهاد روزگار
Каз туф ӯ қиргўн шуд қирвон то қирвон
کز تف او قیرگون شد قیروان تا قیروان
Ногаҳони ҳарфӣ ба ?има ва ишорат гуфта шуд
ناگهان حرفی به ایما و اشارت گفته شد
Каз такаллуми сохт ҷину инсро кӯтаҳи забон
کز تکلم ساخت جن و انس را کوتهزبان
Ин чаҳ ҳарфи дили хароши номлоим буд оҳ
این چه حرف دلخراش ناملایم بود آه
Каз дил омад бар забони бодои забони мо сиёҳ
کز دل آمد بر زبان بادا زبان ما سیاه
эй фалак дидӣ ки бедоди ту бо олам чаҳ кард
ای فلک دیدی که بیداد تو با عالم چه کرد
Боди қаҳрат бо чароғи давраи одам чаҳ кард
باد قهرت با چراغ دوره آدم چه کرد
Бар сари айвони кайвони гирди ин тӯфон чаҳ бехат
بر سر ایوان کیوان گرد این طوفان چه بیخت
Бо рухи хуршеди тобони дӯди ин мотам чаҳ кард
با رخ خورشید تابان دود این ماتم چه کرد
Аз бисоти шаш ҷиҳати дасти ғанӣами ҷон чаҳ барад
از بساط شش جهت دست غنیم جان چه برد
Бо басит на фалаки мавҷи муҳӣти ғам чаҳ кард
با بسیط نه فلک موج محیط غم چه کرد
Ин хусуф бегумон бар ма чаҳ деворӣ кашид
این خسوف بیگمان بر مه چه دیواری کشید
Венаи кусуфи ногаҳон бо нири аъзам чаҳ кард
وین کسوف ناگهان با نیر اعظم چه کرد
Даҳр каз файзи дами исо ба халқӣ дод ҷон
دهر کز فیض دم عیسی به خلقی داد جان
Аз гарон ҷонӣ бибин бо шоҳи исои дам чаҳ кард
از گران جانی ببین با شاه عیسی دم چه کرد
Доғи марги афтода бемарҳам надонам шоҳ ро
داغ مرگ افتاده بیمرهم ندانم شاه را
Вақт чун дарёфт бо он доғ бемарҳам чаҳ кард
وقت چون دریافت با آن داغ بیمرهم چه کرد
Хотами шоҳӣ ки ба рӯй номи шоҳии нақш буд
خاتم شاهی که به روی نام شاهی نقش بود
Дасти ҳаккоки аҷал бо нақши он хотам чаҳ кард
دست حکاک اجل با نقش آن خاتم چه کرد
Даст даврон шуд тиҳии кони нақди ҷон барҷо намонад
دست دوران شد تهی کان نقد جان برجا نماند
Пушт гардун шуд ду то кони гавҳар якто намонад
پشت گردون شد دو تا کان گوهر یکتا نماند
Ҳайф аз он ҷамшеди хуршеди афсари гардуни сарир
حیف از آن جمشید خورشید افسر گردون سریر
Ҳайф аз он дорои гетии довари равшани замир
حیف از آن دارای گیتی داور روشن ضمیر
Ҳайф аз он хоқони қайсари чокари касрии ғулом
حیف از آن خاقان قیصر چاکر کسری غلام
Кончаҳи мумкин буд будаш дар ҷаҳони алои назир
کانچه ممکن بود بودش در جهان الا نظیر
Ҳайф аз он шоҳи ҳасани халқи ҷаҳонпарвар ки буд
حیف از آن شاه حسن خلق جهان پرور که بود
Халқ ӯ халқи азиму малик ӯ малики кабӣр
خلق او خلق عظیم و ملک او ملک کبیر
Ҳайф аз он довар ки дар аҳдаш нашуд ҳаргизи баланд
حیف از آن داور که در عهدش نشد هرگز بلند
Нолаи шайхи кабӣру гиряи Тифли сағир
نالهٔ شیخ کبیر و گریهٔ طفل صغیر
Ҳайф аз он тамкин ки дар авқофи олами гиряш
حیف از آن تمکین که در اوقاف عالمگیریش
Гӯши чарх чанбарӣ нишнид бонги доругир
گوش چرخ چنبری نشنید بانگ داروگیر
Ҳайф аз он тадбири олами гир каз таъсии он
حیف از آن تدبیر عالمگیر کز تاثیر آن
Буд дар тавқи итоати гардани чархи асир
بود در طوق اطاعت گردن چرخ اسیر
Ҳайф аз он паргордори маркази олам ки буд
حیف از آن پرگاردار مرکز عالم که بود
Дар ҷаҳони нозон ба давр ӯ сипеҳри мстдир
در جهان نازان به دور او سپهر مستدیر
Шоҳи ҷинати базми ризвони ҳоҷиби ғуфрони паноҳ
شاه جنت بزم رضوان حاجب غفران پناه
Сидраи маъвои муъаллаи ошёни Таҳмосби шоҳ
سدرهٔ ماوای معلی آشیان طهماسب شاه
Хусрави соҳибқирони шоҳаншаҳи нусрати қарин
خسرو صاحبقران شاهنشه نصرت قرین
Довари дорои нишони фармондиҳ маснад нишин
داور دارا نشان فرمانده مسند نشین
Офтоби дайну давлати комёби баҳр ва бар
آفتاب دین و دولت کامیاب بحر و بر
Посбони малику миллати қаҳрамони моءу тин
پاسبان ملک و ملت قهرمان ماء و طین
Шаҳсавори арши майдони чавгон ки дошт
شهسوار عرش میدان چوگان که داشت
Изтироби андари хами чавгон ӯ гӯии замин
اضطراب اندر خم چوگان او گوی زمین
Он ки доими остони аввалинашро зи қадар
آن که دایم آستان اولینش را ز قدر
Осмон ҳафтумин хондӣ сипеҳри ҳаштумин
آسمان هفتمین خواندی سپهر هشتمین
Вонкаҳ будӣ бо вуҷӯди нисбати фарзандяш
وانکه بودی با وجود نسبت فرزندیش
Рӯзу шаби лофи ғуломӣ бо амӣралмуъминӣн
روز و شب لاف غلامی با امیرالمؤمنین
Он худовандӣ ки пешаши сари ниҳоду дасти баст
آن خداوندی که پیشش سر نهاد و دست بست
Ҳарки дар рӯй замин шуд соҳиби тоҷу нигин
هرکه در روی زمین شد صاحب تاج و نگین
Иҳтимомаш гарчи дар даҳр аз яди улёи ниҳод
اهتمامش گرچه در دهر از ید علیا نهاد
Боргоҳи салтанатро поя бар чархи барин
بارگاه سلطنت را پایه بر چرخ برین
Кард ногуҳи ҳимматаши оҳанги маъвоӣ дигар
کرد ناگه همتش آهنگ ماوای دگر
Дар ҷаҳони чатр ҳумоюн кунад ва зад ҷой дигар
در جهان چتر همایون کند و زد جای دگر
Чун ба гардуни банки растохези ин мотам расед
چون به گردون بانک رستاخیز این ماتم رسید
Сувар асрФил гуфтӣ чархи рўӣин хам дамид
صور اسرفیل گفتی چرخ روئین خم دمید
Ончунон тоҷи мурассаъ бар замин зад офтоб
آنچنان تاج مرصع بر زمین زد آفتاب
Ки осмонро пушт ларзиду заминро дили тпид
که آسمان را پشت لرزید و زمین را دل طپید
Бар сару тани чархи пер аз баҳри тартиби азо
بر سر و تن چرخ پیر از بهر ترتیب عزا
Шаби сияҳи ъамомаи басту субҳ пероҳан дарид
شب سیه عمامه بست و صبح پیراهن درید
Зуҳра гардун нишин зини нағмаи тоқати гусал
زهرهٔ گردون نشین زین نغمهٔ طاقت گسل
Навҳаро қонӯни ниҳоду чангро гесу бурид
نوحه را قانون نهاد و چنگ را گیسو برید
Пушти арш аз ҳамли ин бори гарони сад ҷои шикаст
پشت عرش از حمل این بار گران صد جا شکست
Қомати курсии зи азми ин азои сад ҷо хамед
قامت کرسی ز عظم این عزا صد جا خمید
Аз садои ташти зарринии казин айвон фитод
از صدای طشت زرینی کزین ایوان فتاد
Пайки оҳи халқи ҳафт иқлӣм то кайвони давид
پیک آه خلق هفت اقلیم تا کیوان دوید
Дар замини исои дамии ҷоми аҷал бар лаби ниҳод
در زمین عیسی دمی جام اجل بر لب نهاد
Ки осмон шарманда шуд ваз карда худ лаб гузид
که آسمان شرمنده شد وز کردهٔ خود لب گزید
Оҳ аз он соъат ки шаҳ мекард оламро видоъ
آه از آن ساعت که شه میکرد عالم را وداع
Вази лабаши гӯш ҷаҳон мекард ин ҳарфи истимоъ
وز لبش گوش جهان میکرد این حرف استماع
К-эии сарои даҳри тартиби азоӣ ман кунед
کای سرای دهر ترتیب عزای من کنید
Сози қонӯни мусӣбат аз барои ман кунед
ساز قانون مصیبت از برای من کنید
Ҳалқа бар гирди сутуни боргоҳи ман занед
حلقه بر گرد ستون بارگاه من زنید
Ҷой дар пои сарири арши соӣ ман кунед
جای در پای سریر عرشسای من کنید
Рахши афғонро Аннан дар ибтилоӣ ман диҳед
رخش افغان را عنان در ابتلای من دهید
Ашги хунинро равон дар моҷароӣ ман кунед
اشگ خونین را روان در ماجرای من کنید
Ҳарфи мотамро ки бод аз сафҳаи айёми ҳак
حرف ماتم را که باد از صفحهٔ ایام حک
Нақши девор ва дар давлати сарой ман кунед
نقش دیوار و در دولتسرای من کنید
Аз забону чашми вдли фарёду зорӣу фазаъ
از زبان و چشم ودل فریاد و زاری و فزع
Дар хури шану шикваи кибриёӣ ман кунед
در خور شان و شکوهٔ کبریای من کنید
Гиря эй кандар ҷаҳон нагузорад осори сарвар
گریهای کاندر جهان نگذارد آثار سرور
Бар сариру маснаду чатру ливоӣ ман кунед
بر سریر و مسند و چتر و لوای من کنید
Мураккаби чубини тан бе ёли вдмро баъд аз он
مرکب چوبین تن بییال ودم را بعد از آن
Бар дар оред ва ба ҷои боди пой ман кунед
بر در آرید و به جای باد پای من کنید
Ман худ аз қатъ амл кардам видоъи ҷони худ
من خود از قطع امل کردم وداع جان خود
Бар шумо бодои ҳаводорон ки бо ёрони худ
بر شما بادای هواداران که با یاران خود
Чун нишинед аз ману айёми ман ёд оваред
چون نشینید از من و ایام من یاد آورید
Вази замони офияти фарҷоми ман ёд оваред
وز زمان عافیت فرجام من یاد آورید
Бишанведи оғозу анҷоми ҳадиси хусравон
بشنوید آغاز و انجام حدیث خسروان
Пас зи оғози ману анҷоми ман ёд оваред
پس ز آغاز من و انجام من یاد آورید
Ҳркҷо ҳукмӣ шавад бар тибқи ҳукми ҳақи равон
هرکجا حکمی شود بر طبق حکم حق روان
Аз ману ҳақяти аҳкоми ман ёд оваред
از من و حقیت احکام من یاد آورید
Ҳркҷо байнед заҳри хашм дар ҷоми ғазаб
هرکجا بینید زهر خشم در جام غضب
Аз ман ва аз халқи хашми ошоми ман ёд оваред
از من و از خلق خشم آشام من یاد آورید
Ҳркҷо ором гирад соилӣ дар роҳи хайр
هرکجا آرام گیرد سائلی در راه خیر
Аз шитоби азм бе ороми ман ёд оваред
از شتاب عزم بیآرام من یاد آورید
Рӯзи бозор сахо к-эйанд бар дар хосу ом
روز بازار سخا کایند بر در خاص و عام
Аз атои хосу лутфи оми ман ёд оваред
از عطای خاص و لطف عام من یاد آورید
Хутбаи ман чун шуд охир ҳар куҷо дар хутба ҳо
خطبهٔ من چون شد آخر هر کجا در خطبهها
Номи шоҳии бишанвед аз номи ман ёд оваред
نام شاهی بشنوید از نام من یاد آورید
Ман зи гетӣ май рӯми гетии паноҳ ман куҷост
من ز گیتی میروم گیتی پناه من کجاست
Ҳорси дайни вориси тахту кулоҳ ман куҷост
حارس دین وارث تخت و کلاه من کجاست
Ёрб он шоҳи гарони миқдор кӣ хоҳад расед
یارب آن شاه گران مقدار کی خواهد رسید
Бар сари малики он ҷаҳони солор кӣ хоҳад расед
بر سر ملک آن جهان سالار کی خواهد رسید
Гашта кӯтаҳи дасти сардорони даҳр аз кори малик
گشته کوته دست سرداران دهر از کار ملک
Боиси саркории ин кор кӣ хоҳад расед
باعث سرکاری این کار کی خواهد رسید
Он ки берун зад зи маҳди ғайбати куброи қадам
آن که بیرون زد ز مهد غیبت کبری قدم
Бар сари даҷоли Меҳдии вор кӣ хоҳад расед
بر سر دجال مهدیوار کی خواهد رسید
Маркази олам ки берунаст аз паргори забт
مرکز عالم که بیرونست از پرگار ضبط
Аз қудуми он ба он паргор кӣ хоҳад расед
از قدوم آن به آن پرگار کی خواهد رسید
Аз хазони марги ман гулзори дайн пажмурда шуд
از خزان مرگ من گلزار دین پژمرده شد
Боди наврӯзӣ ба ин гулзор кӣ хоҳад расед
باد نوروزی به این گلزار کی خواهد رسید
Гашта дар Мисри иродати ишқро бозори гарм
گشته در مصر ارادت عشق را بازار گرم
Муждаи Юсуф ба ин бозор кӣ хоҳад расед
مژده یوسف به این بازار کی خواهد رسید
Аз қудуми он масеҳои дами навиди ҷон ба тан
از قدوم آن مسیحا دم نوید جان به تن
намерасад аммо ба ин бемор кӣ хоҳад расед
میرسد اما به این بیمار کی خواهد رسید
Аз фироқаш мезанад пари мурғи рӯҳам дар қафас
از فراقش میزند پر مرغ روحم در قفس
Аз забон ӯ сухан гӯйанд бо ман як нафас
از زبان او سخن گویند با من یک نفس
Ваа ки бо худ барадами охири ҳасрати дидор ӯ
وه که با خود بردم آخر حسرت دیدار او
Хори хори ман ба ҷои монда аз гули рухсор ӯ
خار خار من به جا مانده از گل رخسار او
Ваа ки рӯзи марг аз даврӣ мдоўоӣӣ накард
وه که روز مرگ از دوری مداوائی نکرد
Талхии коми марои ширинии гуфтор ӯ
تلخی کام مرا شیرینی گفتار او
Ман ки паргори ҷаҳон аз баҳр ӯ май доштам
من که پرگار جهان از بهر او میداشتم
Гирди ин марказ надидам гардиши паргор ӯ
گرد این مرکز ندیدم گردش پرگار او
Хоҳад овардан ба ҷунбиши хуфтагони хок ро
خواهد آوردن به جنبش خفتگان خاک را
Чеҳраи ройоти Мансури зафари осор ӯ
چهرهٔ رایات منصور ظفر آثار او
Шукри коём аз забони теғ ӯ омодаи сохт
شکر کایام از زبان تیغ او آماده ساخت
Ҳуҷҷати қотеъ барои хасми даъвии дор ӯ
حجت قاطع برای خصم دعوی دار او
Ҳайф кандар хотами даврони нигин осо надид
حیف کاندر خاتم دوران نگین آسا ندید
Дидаи ман гавҳари зоти гарони миқдор ӯ
دیدهٔ من گوهر ذات گران مقدار او
Коши чандон муҳлатам будӣ ки як дам дидамӣ
کاش چندان مهلتم بودی که یک دم دیدمی
Дар ҷаҳони солории рои ҷаҳони солор ӯ
در جهان سالاری رای جهان سالار او
Ваон чаҳ чашму гӯши даврон интизораш ме кашид
وان چه چشم و گوش دوران انتظارش میکشید
Ҳам ба кайфият шунид ва ҳам ба истиқлол дид
هم به کیفیت شنید و هم به استقلال دید
Ёрб он зилли ҳумоюн дар ҷаҳони пояндаи бод
یارب آن ظل همایون در جهان پاینده باد
Венаи замони амн то охири замони пояндаи бод
وین زمان امن تا آخر زمان پاینده باد
Пояи он довар маснад нишин бар ҷо намонад
پایهٔ آن داور مسند نشین بر جا نماند
Сояи ин хусрави нишони пояндаи бод
سایهٔ این خسرو نشان پاینده باد
Хаймаи мансӯби он хулди ошёнро давр кунад
خیمهٔ منصوب آن خلد آشیان را دور کند
Харгаҳи мрФўъи ин арши остони пояндаи бод
خرگه مرفوع این عرش آستان پاینده باد
Ҷони худ бар кафи ниҳод аз баҳри поси ҷон ӯ
جان خود بر کف نهاد از بهر پاس جان او
Аз барои поси ваии он посбони пояндаи бод
از برای پاس وی آن پاسبان پاینده باد
Хатми дўлтҳости ин давлати илоҳии муддаташ
ختم دولتهاست این دولت الهی مدتش
То замони давлати соҳиби замони пояндаи бод
تا زمان دولت صاحب زمان پاینده باد
Даври истиқрори он нусрат қарин омад ба сар
دور استقرار آن نصرت قرین آمد به سر
Аҳди истиқлоли ин соҳибқирони пояндаи бод
عهد استقلال این صاحبقران پاینده باد
Ваон Суҳайли бурҷи исмат низ кандар забти малик
وان سهیل برج عصمت نیز کاندر ضبط ملک
Кард як рангӣ ба он гетии ситони пояндаи бод
کرد یک رنگی به آن گیتی ستان پاینده باد
Муҳташами хатм сухан кун бар дуои ҷони шоҳ
محتشم ختم سخن کن بر دعای جان شاه
Коиздш аз фитнаи охир замон дорад нигоҳ
کایزدش از فتنهٔ آخر زمان دارد نگاه