намекашад шавқами Аннани боди ин кашиш дар издиёд

می‌کشد شوقم عنان باد این کشش در ازدیاد

То шавад танги азимати танг бар хинги мурод

تا شود تنگ عزیمت تنگ بر خنگ مراد

Гар чу ман афтодае зон ҷазбаи огоҳам ки ӯ

گر چو من افتاده‌ای زان جذبه آگاهم که او

Ҳўдҷи хоки гарони ҷунбиш наад бар дӯши бод

هودج خاک گران جنبش نهد بر دوش باد

эй имории каш ба зӯри майл ӯ бозами гузор

ای عماری کش به زور میل او بازم گذار

Кин имории сорибон бар ноқаи натавонади ниҳод

کاین عماری ساربان بر ناقه نتواند نهاد

Бо тавваҷуҳи ёри шӯ эй бахт ва дар роҳам фикан

با توجه یار شو ای بخت و در راهم فکن

Кин гиреҳ аз кори ман як дасти натавонади кушод

کاین گره از کار من یک دست نتواند گشاد

Неи таҳаррук мумкинасту неи сукӯни зои ман ки ҳаст

نی تحرک ممکن است و نی سکون زا من که هست

Заъфами андари издиёду шавқами андари аштдод

ضعفم اندر ازدیاد و شوقم اندر اشتداد

Чанд чун бетамшият беэътимодаст эй фалак

چند چون بی‌تمشیت بی‌اعتماد است ای فلک

Аз ту имдод аз ман истимдод ва аз бахти иҷтиҳод

از تو امداد از من استمداد و از بخت اجتهاد

Дар чаҳ водӣ дар сиблати ршҳаҳи бахши слсбил

در چه وادی در سبیل رشحه بخش سلسبیل

Дофеъи сӯзи ҷҳиму шоФъи рӯзи маъод

دافع سوز جحیم و شافع روز معاد

Шоҳи тахти артзо яъне саммии Муртазо

شاه تخت ارتضا یعنی سمی مرتضی

Сибти ҷаъфари ашрафи зуррияи Мӯсои алрзо

سبط جعفر اشرف ذریه موسی‌الرضا

Офтоб безавол осмон доду дайн

آفتاب بی‌زوال آسمان داد و دین

Нури бахши ҳафтумин ахтари эмоми ҳаштумин

نور بخش هفتمین اختر امام هشتمین

Он ки соинд аз барои рухсати тўФ дараш

آن که سایند از برای رخصت طوف درش

Сарварон бар хоки пои ҳоҷёни авҷабин

سروران بر خاک پای حاجیان اوجبین

Он ки бӯсанд аз шараф то домани охири замон

آن که بوسند از شرف تا دامن آخر زمان

Подшоҳони остони рӯбон ӯро остин

پادشاهان آستان روبان او را آستین

Вақти таҳрири гуноҳи дӯстон ӯ аҷаб

وقت تحریر گناه دوستان او عجب

Гар биҷунбад хома дар дасти кироми алкотбин

گر بجنبد خامه در دست کرام‌الکاتبین

Баҳри дафъи соҳирон чун Қум ба изн аллоҳ гуфт

بهر دفع ساحران چون قم به اذن‌الله گفت

Шери нақши парда аз ҷоҷст чун шери ърин

شیر نقش پرده از جاجست چون شیر عرین

То ба кор ояд ба кори зоирон дар роҳ ӯ

تا به کار آید به کار زائران در راه او

Ҳаст доими пушти хунаки осмон дар зери зин

هست دائم پشت خنک آسمان در زیر زین

Рашки он ганҷи дафин каши хоки шаҳд мадфан аст

رشک آن گنج دفین کش خاک شهد مدفن است

Аз замин то осмонаст осмонро бар замин

از زمین تا آسمان است آسمان را بر زمین

эй муаззами каъбаи ?утро арши аъзами остон

ای معظم کعبه‌ات را عرش اعظم آستان

Бар ҷаноби аъзамати номӯси Акбари посбон

بر جناب اعظمت ناموس اکبر پاسبان

Он ки кори осӣон аз саъии худоами ту сохт

آن که کار عاصیان از سعی خدام تو ساخت

Мағфиратро Комрон аз раҳмати оми ту сохт

مغفرت را کامران از رحمت عام تو ساخت

Тӯли айёми шафоат кам набӯд аммо худо

طول ایام شفاعت کم نبود اما خدا

Бештари кори гунаҳи корон дар айёми ту сохт

بیشتر کار گنه‌کاران در ایام تو ساخت

Чун барам дар силк махлуқот наумматро ки ҳақ

چون برم در سلک مخلوقات نامت را که حق

Бартарин номҳои хешро номи ту сохт

برترین نام‌های خویش را نام تو ساخت

Кард чун бахти баланди иқдом дар таъзими арш

کرد چون بخت بلند اقدام در تعظیم عرش

Афсарашро ҳилаи банд аз хоки иқдоми ту сохт

افسرش را حیله بند از خاک اقدام تو ساخت

Офтоб аз ғурфаи ховар чу берун кард сар

آفتاب از غرفهٔ‌خاور چو بیرون کرد سر

Рӯй худ равшани зи нури шарфаи боми ту сохт

روی خود روشن ز نور شرفه بام تو ساخت

Он ки хон ом рӯзӣ мекашад аз лутфи хос

آن که خوان عام روزی می‌کشد از لطف خاص

Инсу ҷонро реза хор хон анъоми ту сохт

انس و جان را ریزه‌خوار خوان انعام تو ساخت

Мағфирати тарҳи баннои афви афканд аз азал

مغفرت طرح بنای عفو افکند از ازل

Лутфи ғаффораши тамом аммо ба тамоми ту сохт

لطف غفارش تمام اما به تمام تو ساخت

Дар тасаллии кории зоти шафоати хоҳи ту

در تسلی کاری ذات شفاعت خواه تو

Мағфиратро бастаи ҳақ дар кор бар даргоҳи ту

مغفرت را بسته حق در کار بر درگاه تو

эй насими раҳматати бурқаъи каш аз рӯй биҳишт

ای نسیم رحمتت برقع کش از روی بهشت

Осӣон аз ҷазбаи лутфати равони сӯии биҳишт

عاصیان از جذبهٔ لطفت روان سوی بهشت

Буии меҳрат ҳар киро ноед зи зарроти вуҷӯд

بوی مهرت هر که را ناید ز ذرات وجود

Аз насими мағфират ҳам нашунӯд буии биҳишт

از نسیم مغفرت هم نشنود بوی بهشت

Ҷои он кофар ки дар мизон ниҳандаш ҳуби ту

جای آن کافر که در میزان نهندش حب تو

Дӯзахӣ бошад ки бошад ҳам тарозуии биҳишт

دوزخی باشد که باشد هم ترازوی بهشت

Гар набошад дар кафати ҷоми сқиҳми рбҳм

گر نباشد در کفت جام سقیهم ربهم

Ҳеҷ каси лаб тар насозад бар лаби ҷӯии биҳишт

هیچ کس لب تر نسازد بر لب جوی بهشت

Раҳмататгар дил ба ҷонибдории дӯзах наад

رحمتت گر دل به جانبداری دوزخ نهد

Дар дил афрӯзӣ занад паҳлу ба паҳлавии биҳишт

در دل افروزی زند پهلو به پهلوی بهشت

Пеш аз ин мадҳ эй шаҳи ҳиммати баландони ҷаҳон

پیش از این مدح ای شه همت بلندان جهان

Буд поем кӯтаҳ аз тўФи сари кӯии биҳишт

بود پایم کوته از طوف سر کوی بهشت

Ҳолем пайвастаи сӯии худ ишорат ме кунанд

حالیم پیوسته سوی خود اشارت می‌کنند

Ҳурёни дилкаши пайвастаи абрӯии биҳишт

حوریان دلکش پیوسته ابروی بهشت

Бахти кӯ то оем ва дар остонат ҷо кунам

بخت کو تا آیم و در آستانت جا کنم

Рӯ ба ҷинати пушт бар дунё ва мо фӣҳо кунам

رو به جنت پشت بر دنیا و ما فیها کنم

эй гадоёни ту шоҳони сарири сарварӣ

ای گدایان تو شاهان سریر سروری

Бениёз бар дарат нози ин ба шуғли чокарӣ

بی‌نیاز بر درت ناز این به شغل چاکری

Вай ба ҷоруби зарафшони равзаи ?утро хокрўб

وی به جاروب زرافشان روضه‌ات را خاکروب

Хусрави заррини дирафши нури бахши ховарӣ

خسرو زرین درفش نور بخش خاوری

Сиккаи ҳикмати намоён тар заданд аз сикка ҳо

سکهٔ حکمت نمایان‌تر زدند از سکه‌ها

Доварат чун дод дар малики вилояти доварӣ

داورت چون داد در ملک ولایت داوری

Дар раҳи дайни илми Мансури гашти охир ки ёфт

در ره دین علم منصور گشت آخر که یافت

Мансаби ҳукми набувват бар имомати бартарӣ

منصب حکم نبوت بر امامت برتری

Венаи имомат варна зин бастаст бар Рахш ки ақл

وین امامت ورنه زین بستست بر رخش که عقل

ҲамАннан мебинадаш бо рутбаи пайғамбарӣ

همعنان می‌بیندش با رتبهٔ پیغمبری

Гар камоли Аҳмадӣ лолам накардӣ гуфтамӣ

گر کمال احمدی لالم نکردی گفتمی

Акмал аз пиғмбронт дар раҳи дайни парварӣ

اکمل از پیغمبرانت در ره دین پروری

эй ба бӯят карда дар ғурбати тавофи турбатат

ای به بویت کرده در غربت طواف تربتت

Ҷумлаи аснофи малик бо мардуми ҳуру парӣ

جملهٔ اصناف ملک با مردم حور و پری

Чун ба ман навбати расонади бахти фурсати ҷӯии ман

چون به من نوبت رساند بخت فرصت جوی من

Ҳсбтаҳи ллаҳи даст рад манеҳ бар рӯй ман

حسبته لله دست رد منه بر روی من

эй дуруст аз сидқи байъат бо ту паймони ҳама

ای درست از صدق بیعت با تو پیمان همه

Сиккаи дор аз нақш науммат нақди имони ҳама

سکه‌دار از نقش نامت نقد ایمان همه

Ҳоли беморон исёнаст зор аммо зи ту

حال بیماران عصیان است زار اما ز تو

Як шафоат метавонад кард дармони ҳама

یک شفاعت می‌تواند کرد درمان همه

Ршҳаҳ эйгар резӣ эй абри ато бар бандагон

رشحه‌ای گر ریزی ای ابر عطا بر بندگان

Нахли озодии براردи сари зи бустони ҳама

نخل آزادی برآرد سر ز بستان همه

Май гурезади офат аз инсу малики зони рӯ ки ҳаст

می‌گریزد آفت از انس و ملک زآن رو که هست

Дар замину исмони ҳифзати нигаҳбони ҳама

در زمین و اسمان حفظت نگهبان همه

Санги раҳмат дар тарозуии шафоат чун наҳй

سنگ رحمت در ترازوی شفاعت چون نهی

Ояд аз коҳии сабктар кӯҳи исёни ҳама

آید از کاهی سبک‌تر کوه عصیان همه

Корами он гуҳ рост кун шоҳо ки аз бори гуноҳ

کارم آن گه راست کن شاها که از بار گناه

Пушти тоқат хам кунад шоҳини мизони ҳама

پشت طاقت خم کند شاهین میزان همه

Бар қади он марқади пурнур ҷон хоҳам фишонд

بر قد آن مرقد پرنور جان خواهم فشاند

эй фидои марқадати ҷони ману ҷони ҳама

ای فدای مرقدت جان من و جان همه

Ҳаркии ҷони хеш дар роҳ ту месозад нисор

هرکه جان خویش در راه تو می‌سازد نثار

То абади боқӣ меҳр туаст бо ҷонаш чаҳ кор

تا ابد باقی مهر توست با جانش چه کار

Дар гуноҳ ҳар ки афвати хешро бонӣ кунад

در گناه هر که عفوت خویش را بانی کند

Эминаш дар зилли хеш аз қаҳр раббонӣ кунад

ایمنش در ظل خویش از قهر ربانی کند

Хоҳад ар аҷри убӯрии брдрти мӯри залил

خواهد ار اجر عبوری بردرت مور ذلیل

Эзадаши шоҳаншаҳи малик сулаймонӣ кунад

ایزدش شاهنشه ملک سلیمانی کند

Сад ҷҳонбонш ба дарбоне равад ҳар Подшаҳ

صد جهانبانش به دربانی رود هر پادشه

Каз паии дарбоняти тарк ҷҳонбонӣ кунад

کز پی دربانیت ترک جهانبانی کند

Гар кунад олами замиратро ба ҷои офтоб

گر کند عالم ضمیرت را به جای آفتاب

Шоми злмониши кори субҳ нӯронӣ кунад

شام ظلمانیش کار صبح نورانی کند

Нест чун канаи туро ҷузи илми субҳонии муҳӣт

نیست چون کنه تو را جز علم سبحانی محیط

Дахл дар идроки он кӣ фаҳм инсонӣ кунад

دخل در ادراک آن کی فهم انسانی کند

Донишатрогар гуморӣ дар масоил бар уқул

دانشت را گر گماری در مسائل بر عقول

Ақли аввали эътирофи аввал ба нодонӣ кунад

عقل اول اعتراف اول به نادانی کند

Ақли хоӣФ зин накард он Рахш каз бими манӣ

عقل خائف زین نکرد آن رخش کز بیم منی

Кандар авсофи ту зини бартари сухан ронӣ кунад

کاندر اوصاف تو زین برتر سخن‌رانی کند

Ваҳм бар дил рафт ва бар як ноқаи бастад аз худ сиррӣ

وهم بر دل رفت و بر یک ناقه بستد از خود سری

Маҳмили шани туро бо ҳўдҷи пайғамбарӣ

محمل شان تو را با هودج پیغمبری

эй тафаввуқи ҷуста бар ҳафт осмони ҷои шумо

ای تفوق جسته بر هفت آسمان جای شما

Арши ин на зинаи манзари фарши маъвои шумо

عرش این نه زینه منظر فرش ماوای شما

Чархи атлас низ шуд монанди курсии пурнуҷум

چرخ اطلس نیز شد مانند کرسی پرنجوم

Аз нишони наъли Рахши арши Фрсои шумо

از نشان نعل رخش عرش فرسای شما

Чист морўбини хами гардуни дўоли каҳкашон

چیست ماروبین خم گردون دوال کهکشان

Гарна даврон мезанад кӯси таваллои шумо

گرنه دوران می‌زند کوس تولای شما

Нур гардун шуд яке сад бас ки бар афлоки барад

نور گردون شد یکی صد بس که بر افلاک برد

Пардаи чашми фалаки хоки кафи пои шумо

پردهٔ چشم فلک خاک کف پای شما

Бо вуҷӯд беқусӯрӣ чун зар бесикка аст

با وجود بی‌قصوری چون زر بی‌سکه است

Хати фармони қазои мавқуфи тғрои шумо

خط فرمان قضا موقوف طغرای شما

наметавонад сохт ҳам санги савоби хоФқин

می‌تواند ساخت هم سنگ ثواب خافقین

Ҷурми имрӯзи маро дар хоҳи фардои шумо

جرم امروز مرا در خواه فردای شما

Субҳи маҳшар ҳам набошад дар хумори олӯда Эй

صبح محشر هم نباشد در خمار آلوده‌ای

Гар буд шоми аҷали масти таманнои шумо

گر بود شام اجل مست تمنای شما

Ҳарки дар хоки лаҳади хобад азин менашаҳ нок

هرکه در خاک لحد خوابد ازین می‌نشه ناک

Эзадаши маст май ғуфрони барангезади зи хок

ایزدش مست می غفران برانگیزد ز خاک

эй муҳӣт на фалаки як қатраи паргори ту ро

ای محیط نه فلک یک قطره پرگار تو را

Бо қиёси мо чикор андешаи кори ту ро

با قیاس ما چکار اندیشه کار تو را

Карда бозуии қадар дар каффаи мизони хеш

کرده بازوی قدر در کفهٔ میزان خویش

Мояи зӯри озмоӣии бори миқдори ту ро

مایهٔ زور آزمائی بار مقدار تو را

Ҳар нафас бо сад ҷаҳони ҷон бар ту натавонади шимурд

هر نفس با صد جهان جان بر تو نتواند شمرد

Қудрат аз имкони фузун бояд харидори ту ро

قدرت از امکان فزون باید خریدار تو را

Чун тасаввур карда бозори худоро каҷ рӯй

چون تصور کرده بازار خدا را کج روی

Каз залолат дошт бо худ рости озори ту ро

کز ضلالت داشت با خود راست آزار تو را

Сӯзи ҷовиди ҳазорон дӯзахи андари як нафас

سوز جاوید هزاران دوزخ اندر یک نفس

Бас набошад дар ҷзохсми ҷафои кори ту ро

بس نباشد در جزاخصم جفا کار تو را

Токро афтодаи тоби андари раги ҷон то ънб

تاک را افتاده تاب اندر رگ جان تا عنب

Карда талх аз заҳри унноби шукри бори ту ро

کرده تلخ از زهر عناب شکر بار تو را

Бехи ток аз хоки кундии қаҳри раббонӣ агар

بیخ تاک از خاک کندی قهر ربانی اگر

Андакӣ монеъ надидӣ ҳалам бисёр ту ро

اندکی مانع ندیدی حلم بسیار تو را

Тобаи талбиси ънби бодомати андар хоб шуд

تابه تلبیس عنب بادامت اندر خواب شد

Хоб дар чашми муҳибон то абад ноёб шуд

خواب در چشم محبان تا ابد نایاب شد

эй вуҷӯдат дар ҷаҳони аФринш бе мисол

ای وجودت در جهان افرینش بی‌مثال

Офарини гӯяндаи брзоти ҷалили зулҷалол

آفرین گوینده برذات جلیل ذوالجلال

Холиқаст эзади ту махлуқӣ вале аз фавқу таҳт

خالق است ایزد تو مخلوقی ولی از فوق و تحت

Чун шарик ӯст шабаҳати мумтанеъи мусалласи маҳол

چون شریک اوست شبهت ممتنع مثلث محال

Баҳри истидъои хизмати қудсён устода анд

بهر استدعای خدمت قدسیان استاده‌اند

Сафи сафи андари боргоҳат лек ради сафи нъол

صف صف اندر بارگاهت لیک رد صف نعال

Бо вуҷӯди анбиёи алои сафи орои русул

با وجود انبیا الا صف آرای رسل

Бо вуҷӯди авлиёи алои сарви срхили ол

با وجود اولیا الا سرو سرخیل آل

Дар суроғ мислиу шабаҳати бори тафтиши абас

در سراغ مثل و شبهت بار تفتیش عبث

Ақл ҷаззам шуд ки бардорад зи дӯши эҳтимол

عقل جازم شد که بردارد ز دوش احتمال

Ҷони фидои Машҳади пакет ки пиндорӣ ба он

جان فدای مشهد پاکت که پنداری به آن

Кардааст обу ҳаво аз равзаи хулди интиқол

کرده است آب و هوا از روضهٔ خلد انتقال

Ҳам фазояш ё рибои нузҳати зи фарти хуррамӣ

هم فضایش یا ربا نزهت ز فرط خرمی

Ҳам ҳавояши дол бар сиҳҳати зи айни эътидол

هم هوایش دال بر صحت ز عین اعتدال

Арса чун шуд танг дар мо нҳни вФиаҳи он ба ки ман

عرصه چون شد تنگ در ما نحن وفیه آن به که من

Аз макони бандами забон ва аз макин гӯям сухан

از مکان بندم زبان و از مکین گویم سخن

Гарчи гардунро ба болои харгаҳ воло заданд

گرچه گردون را به بالا خرگه والا زدند

Харгаҳи қадари туро болотар аз боло заданд

خرگه قدر تو را بالاتر از بالا زدند

Ҷлўгоҳти арши аъло буд аз он боргоҳ

جلوگاهت عرش اعلا بود از آن بارگاه

Дар ҷавори боргоҳи тахт ӯ аднӣ заданд

در جوار بارگاه تخت او ادنی زدند

Дар имомати ҳаштумин навбат ки махсӯси ту буд

در امامت هشتمین نوبت که مخصوص تو بود

Аршён бар боми ин на гунбад мино заданд

عرشیان بر بام این نه گنبد مینا زدند

Хотамии коизд бар он ном вале худ нигошт

خاتمی کایزد بر آن نام ولی خود نگاشت

Номи номии ту сӯрати баст аз он ҳар ҷо заданд

نام نامی تو صورت بست از آن هر جا زدند

Гарчи дар малики имомати сикка яксон шуд рақам

گرچه در ملک امامت سکه یکسان شد رقم

Бар сари номи ту алои баҳр истисно заданд

بر سر نام تو الا بهر استثنا زدند

эй ки бар нақди тавофати сиккаи ҳафтод ҳаҷ

ای که بر نقد طوافت سکهٔ هفتاد حج

Аз ҳадиси нақди рахшони сикка бтҳо заданд

از حدیث نقد رخشان سکهٔ بطحا زدند

Дайни пноҳо гарчи як навбат ба номи банда низ

دین پناها گرچه یک نوبت به نام بنده نیز

Аз тавофати навбати ин давлат азмӣ заданд

از طوافت نوبت این دولت عظمی زدند

Чашм он дорам ки давлати бози рӯ дар ман кунад

چشم آن دارم که دولت باز رو در من کند

Бори дигари чашми умеди маро равшан кунад

بار دیگر چشم امید مرا روشن کند

эй ба шуғли ҷурми бахшеи гарми девони шумо

ای به شغل جرم بخشی گرم دیوان شما

Мағфиратро гӯши бахшоиш ба фармони шумо

مغفرت را گوش بخشایش به فرمان شما

Осӣонро дар танат аз муждаи ҷонии нав ки ҳаст

عاصیان را در تنت از مژدهٔ جانی نو که هست

Дӯзахи андари ҳоли назъ аз абри эҳсони шумо

دوزخ اندر حال نزع از ابر احسان شما

Табъи коҳ ва каҳрабо доранд дар қонӯни ақл

طبع کاه و کهربا دارند در قانون عقل

Дасти умеди гунаҳи корону домони шумо

دست امید گنه‌کاران و دامان شما

Подшоҳои он ки Фрмоиндаҳи ин назм шуд

پادشاها آن که فرمایندهٔ این نظم شد

Яъне осифи маснади ҷами ҷоҳи салмони шумо

یعنی آصف مسند جم جاه سلمان شما

Аз сипеҳри табъи хеш ва сад схндон дигар

از سپهر طبع خویش و صد سخندان دگر

Аз сано эй нозили гашт дар шани шумо

از ثنا ایات نازل گشت در شان شما

Он чаҳ худ кардааст дар иншои ин назми баланд

آن چه خود کرده است در انشای این نظم بلند

Кас нахоҳад кард аз мадҳати сароёни шумо

کس نخواهد کرد از مدحت سرایان شما

Ман ки талқинҳои ғайбами ҳамчу тӯтӣ карда аст

من که تلقین‌های غیبم همچو طوطی کرده است

Дар пас ойӣнаи маънӣ сано хон шумо

در پس آیینهٔ معنی ثنا خوان شما

Гӯши брғибм ки дар таҳсин нўоӣӣ бишинавам

گوش برغیبم که در تحسین نوائی بشنوم

Аз ғариви кӯси раҳмати ҳам сдоӣӣ бишинавам

از غریو کوس رحمت هم صدائی بشنوم

Бас ки дар мадҳат баландаст аҳли маъниро асос

بس که در مدحت بلندست اهل معنی را اساس

Суда бар ҷайби санояти домани ҳамду сипос

سوده بر جیب ثنایت دامن حمد و سپاس

Ҷузи яди қудрати тарозу дор набӯдгар ба фарз

جز ید قدرت ترازو دار نبود گر به فرض

Бори азимати сари фурӯди орад ба мизони қиёс

بار عظمت سر فرود آرد به میزان قیاس

Аз сифоти кбрёӣии он чаҳ давр аз зот туаст

از صفات کبریائی آن چه دور از ذات توست

Нест ҷузи маъбудии андари дидаи вақти шинос

نیست جز معبودی اندر دیده وقت شناس

ё шафиъи алмзнбин то бӯдаам кам бӯда аст

یا شفیع‌المذنبین تا بوده‌ام کم بوده است

Дар ман аз шъли гунаҳи бекори як ҳис аз ҳавос

در من از شعل گنه بیکار یک حس از حواس

Ҳолиё брдўш дорам бори як олами гунаҳ

حالیا بردوش دارم بار یک عالم گنه

Дар ду олам беш дорам аз гуноҳи худ ҳарос

در دو عالم بیش دارم از گناه خود هراس

Муҳташамро шарм меояд ки орад бар забон

محتشم را شرم می‌آید که آرد بر زبان

Он чаҳ ман аз лутфи махсӯс ту дорам илтимос

آن چه من از لطف مخصوص تو دارم التماس

Илтимос инаст каз ман афв агар доман кашад

التماس اینست کز من عفو اگر دامن کشد

Вази пилос ибратам дар ҳашар пӯшоанд либос

وز پلاس عبرتم در حشر پوشاند لباس

Ъзргўён аз дилаши берун бар икроҳи ман

عذرگویان از دلش بیرون بر اکراه من

Хори домани гири исён бар кунӣ аз роҳи ман

خار دامن گیر عصیان بر کنی از راه من

Сад дуо ва сад дуруди хуши вуруди хуши адо

صد دعا و صد درود خوش ورود خوش ادا

Кардаш раҳмати фурӯ аз боргоҳи кибриё

کردش رحمت فرو از بارگاه کبریا

Ҳар яке аз арши омини гӯи рӣўси қудсён

هر یکی از عرش آمین گو رئوس قدسیان

Ҳар яке дар арш таҳсин хон нуфуси анбиё

هر یکی در عرش تحسین خوان نفوس انبیا

Хоссаи султони алрсл бо авлиёии хоси хеш

خاصه سلطان الرسل با اولیای خاص خویش

Симои шоҳи асади симои алии алмртзӣ

سیما شاه اسد سیما علی‌المرتضی

Баъд аз он аз аҳли байти он шаҳи айвони дайн

بعد از آن از اهل بیت آن شه ایوان دین

Зуҳраи Заҳрои лақаби бинт алнабӣ хиролнсо

زهرهٔ زهرا لقب بنت‌النبی خیرالنسا

Пас ҳасани парвардаи кулуфти қтили заҳри қаҳр

پس حسن پرورده کلفت قتیل زهر قهر

Пас ҳусайни озурдагар бути шаҳиди Карбало

پس حسین آزرده گر بت شهید کربلا

Боз бо саҷҷоду боқири содиқу козим ки ҳаст

باز با سجاد و باقر صادق و کاظم که هست

Муқтадоёнро зи чори арқон бар ин чори иқтидо

مقتدایان را ز چار ارکان بر این چار اقتدا

Пас нақӣу аскарии байни он маӣ каз шаш ҷиҳат

پس نقی و عسکری بین آن مهی کز شش جهت

намекунанд аз нурашони халқи ҷаҳони касби зё

می‌کنند از نورشان خلق جهان کسب ضیا

Қиссаи кӯтаҳи он дуруд ва он дуои бодои тамом

قصه کوته آن درود و آن دعا بادا تمام

Бар ту бо таслими мустаснои Меҳдии вассалом

بر تو با تسلیم مستثنای مهدی والسلام