Ҷаҳони гашти равшан чу аз офтоб

جهان گشت روشن چو از آفتاب

Яке кӯҳ дид он шаҳи комёб

یکی کوه دید آن شه کامیاب

Чу омад бидон домани кӯҳсор

چو آمد بدان دامن کوهسار

Пар аз гирду хуии рухи зи баси гирди роҳ

پر از گرد و خوی رخ ز بس گرد راه

Тани номдораши ду ҷои хаста буд

تن نامدارش دو جا خسته بود

з душман бидон хастагии руста буд

ز دشمن بدان خستگی رسته بود

Фурӯд омад аз бораи шоҳи далер

فرود آمد از باره شاه دلیر

Рахши бади рзир аз барои зрир

رخش بد رزیر از برای زریر

Ҳаме бо фалаки нола оғоз кард

همی با فلک ناله آغاز کرد

Камарбанди шоҳяшро боз кард

کمربند شاهیش را باز کرد

Куҷои хастагӣ буд дар дасти шоҳ

کجا خستگی بود در دست شاه

Замонӣ бидонҷоӣ бинишаст шоҳ

زمانی بدانجای بنشست شاه

Ба чархи он замон гуфт к-эии гўжпшт

به چرخ آن زمان گفت کای گوژپشت

Чунин худ чроӣӣ ба шоҳони дурушт

چنین خود چرائی به شاهان درشت

Кунун тахти гавҳар нигорам куҷост

کنون تخت گوهر نگارم کجاست

Ҳамон ёра ва гӯшворам куҷост

همان یاره و گوشوارم کجاست

Куҷои борау зини заррини ман

کجا باره و زین زرین من

Куҷои расму кирдору ойини ман

کجا رسم و کردار و آئین من

Зрири ҷавони ман акнӯн куҷост

زریر جوان من اکنون کجاست

Гумонам ки он дардам аждаҳост

گمانم که آن دردم اژدهاست

Чаҳ мояи бало брмн оварад бахт

چه مایه بلا برمن آورد بخت

з ғам кард рӯй марои зарди сахт

ز غم کرد روی مرا زرد سخت

Марои ному номӯс бар бод шуд

مرا نام و ناموس بر باد شد

Ғамин дӯст , душмани зи ман шод шуд

غمین دوست، دشمن ز من شاد شد

Бад-ӣни нолаи лҳросп дар хоб шуд

بدین ناله لهراسپ در خواب شد

Ки пайдо аз он дашт тҳмосп шуд

که پیدا از آن دشت طهماسپ شد

Чунон дид дар хоби он шаҳриёр

چنان دید در خواب آن شهریار

Ки будӣ броФрози киштии савор

که بودی برافراز کشتی سوار

Яке бод бархест аз баҳри тез

یکی باد برخاست از بحر تیز

Шуд аз боди киштии ҳамаи резаи рез

شد از باد کشتی همه ریزه ریز

Ба оби андарун шоҳ афтод паст

به آب اندرون شاه افتاد پست

Баҳр сӯй мезад ҳамеи поу даст

بهر سوی می زد همی پا و دست

Ки ногуҳи яке абр омад падед

که ناگه یکی ابر آمد پدید

Рабӯдаши зи дарё бурун оваред

ربودش ز دریا برون آورید

Чу он дид аз бим бедор шуд

چو آن دید از بیم بیدار شد

Ки дашт аз саворони шаб тор шуд

که دشت از سواران شب تار شد

Ҳамеи нола нояш омад бигӯаш

همی ناله نایش آمد بگوش

Дару дашт будӣ з лашкар Биҷӯш

در و دشت بودی ز لشکر بجوش

Чу зони гӯнаи он гирд лҳросп дид

چو زآن گونه آن گرد لهراسپ دید

Сари рояти гирд тҳмосп дид

سر رایت گرد طهماسپ دید

Ҷаҳонҷуи камари кӣнаро кард танг

جهانجو کمر کینه را کرد تنگ

Ки таркони расиданд дар дашти ҷанг

که ترکان رسیدند در دشت جنگ

Ҷаҳони ҷӯи пиёдаи бдомони кӯҳ

جهان جو پیاده بدامان کوه

Биёмад гирифтанд гардиши гуруҳ

بیامد گرفتند گردش گروه

Шаҳаншоҳи чархиш бузад барниҳод

شهنشاه چرخش بزد برنهاد

Ба тир андар омад бикрдори бод

به تیر اندر آمد بکردار باد

Баҳри тир ки афкандии он шаҳриёр

بهر تیر که افکندی آن شهریار

зи боло бзир оваредӣ савор

ز بالا بزیر آوریدی سوار

з таркон наёраст кас рафт пеш

ز ترکان نیارست کس رفت پیش

Ки будаш бкФи чархи пари тиркиш

که بودش بکف چرخ پر تیرکیش

Биёмад дмони пеши тҳмоспи зуд

بیامد دمان پیش طهماسپ زود

Чунин гуфт бо шоҳи лҳроспи зуд

چنین گفت با شاه لهراسپ زود

Козини ҷанг кардан туро суд нест

کازین جنگ کردن تو را سود نیست

Азин оташати ҷузи дам ва дӯд нест

ازین آتشت جز دم و دود نیست

Бидиҳ даст то дасти бандами ту ро

بده دست تا دست بندم تو را

Ба наздики шоҳат барам зини варо

به نزدیک شاهت برم زین ورا

Баронам ки чун бинад арҷоспи шоҳ

برآنم که چون بیند ارجاسپ شاه

Чунин бастаи ду дасти лҳроспи шоҳ

چنین بسته دو دست لهراسپ شاه

Бубахшад туро шоҳи таркон ба меҳр

ببخشد تو را شاه ترکان به مهر

Наризад туро хӯн чу бинад ду чеҳр

نریزد تو را خون چو بیند دو چهر

Бадв гуфт лҳроспи к-эй бе баҳо

بدو گفت لهراسپ کای بی بها

Буд ҷоем ар дар дами аждаҳо

بود جایم ار در دم اژدها

Аз он ба ки дар банд ояд серум

از آن به که در بند آید سرم

Ба банди ту имрӯз даст оварам

به بند تو امروز دست آورم

Ба гуфт ин тирӣ буза барниҳод

به گفت این تیری بزه برنهاد

Бузад бар бар асб ӯ ҳамчуи бод

بزد بر بر اسب او همچو باد

Чаҳ бикшод аз тири лҳроспи шаст

چه بگشاد از تیر لهراسپ شست

зи мураккаб дар афтод Таҳмосби паст

ز مرکب در افتاد طهماسب پست

Гурезон аз он тир лҳросп шуд

گریزان از آن تیر لهراسپ شد

Миёни саворонаш Таҳмосб шуд

میان سوارانش طهماسب شد

Ба лашкар бифармуд ки андар наед

به لشکر بفرمود که اندر نهید

Ба гурз ва ба шамшеру тираши занед

به گرز و به شمشیر و تیرش زنید

Ба якбори он лашкар бе шумор

به یکبار آن لشکر بی شمار

Яке ҳамлаи бурданд бар шаҳриёр

یکی حمله بردند بر شهریار

зи тир саворон бишуд хастаи шоҳ

ز تیر سواران بشد خسته شاه

Баҳри сӯ ки рафтӣ набӯдяш роҳ

بهر سو که رفتی نبودیش راه

Дарахт чанорӣ бидон кӯҳ буд

درخت چناری بدان کوه بود

Кшни шоху баси давр аз анбӯҳ буд

کشن شاخ و بس دور از انبوه بود

Кшни шоху болои баланду стбр

کشن شاخ و بالا بلند و سطبر

Фиканда бар он кӯҳи соя чу абр

فکنده بر آن کوه سایه چو ابر

Бидонҷоӣ омад шаҳи пуршукӯҳ

بدانجای آمد شه پرشکوه

Чаҳ донист бошад қавии он гуруҳ

چه دانست باشد قوی آن گروه

Саворон бар он ҳамла овар шуданд

سواران بر آن حمله آور شدند

Ба наздики шоҳ диловар шуданд

به نزدیک شاه دلاور شدند

Ҷаҳони ҷӯи зи бим равон кард ҷанг

جهان جو ز بیم روان کرد جنگ

зи баси хастагии рафта аз кори чанг

ز بس خستگی رفته از کار چنگ

Бидон дор биниҳод шаҳи пушти хеш

بدان دار بنهاد شه پشت خویش

Бияфканад чархи Андам аз мушти хеш

بیفکند چرخ آندم از مشت خویش

Бурун рафт ҳуш аз сари шаҳриёр

برون رفت هوش از سر شهریار

Чунон такя кард ӯ бидон сабзи дор

چنان تکیه کرد او بدان سبز دار

Нрондии кас аз тарс бар шаҳи каманд

نراندی کس از ترس بر شه کمند

Кози тири он шоҳ тарсон баданд

کاز تیر آن شاه ترسان بدند

Замонӣ чаҳ шуд як саворӣ чаҳ бод

زمانی چه شد یک سواری چه باد

Баровард теғу бшаҳи рухи ниҳод

برآورد تیغ و بشه رخ نهاد

Шаҳ аз бонги асбаш дар омад ба ҳуш

شه از بانگ اسبش در آمد به هوش

Барошуфт чун шер ва омад ба ҷӯш

برآشفت چون شیر و آمد به جوش

Аз он таркиш бар зира буд банд

از آن ترکش بر زره بود بند

Баровард тирии шаҳи арҷманд

برآورد تیری شه ارجمند

Буза ронад ва зад бар бртрки тир

بزه راند و زد بر برترک تیر

Ки он тарк омад зи боло ба зер

که آن ترک آمد ز بالا به زیر

Дигар кас нашуд пеш аз бими шоҳ

دگر کس نشد پیش از بیم شاه

Гирифтанд гардиши зи кини он сипоҳ

گرفتند گردش ز کین آن سپاه

Чу тарк сипеҳр омад аз шери зер

چو ترک سپهر آمد از شیر زیر

Шаби тира берун шуд аз коми шер

شب تیره بیرون شد از کام شیر

Ҷаҳон аз шаби тира чун қӣр шуд

جهان از شب تیره چون قیر شد

Ниҳони тарки хуро зи дам шер шуд

نهان ترک خو را ز دم شیر شد

Сипаҳ кард шаҳро гирифтанд танг

سپه کرد شه را گرفتند تنگ

зи кини гурзу шамшеру ханҷар ба чанг

ز کین گرز و شمشیر و خنجر به چنگ

Шҳншаҳи чунон буд беҳушу рой

شهنشه چنان بود بی هوش و رای

Чунон хастаи тани аўФтодаҳи зи пой

چنان خسته تن اوفتاده ز پای

намерафт каси пеш аз тарси шоҳ

نمی رفت کس پیش از ترس شاه

Гирифтанд гардиши зи кини он сипоҳ

گرفتند گردش ز کین آن سپاه

Чунин то ҷаҳони равшан аз ҳўр шуд

چنین تا جهان روشن از هور شد

Мубаддили сиёҳӣ ба кофур шуд

مبدل سیاهی به کافور شد

Биҷустанд таркон дигар раҳи зи ҷой

بجستند ترکان دگر ره ز جای

Табира заданд ва дамиданд ноӣ

تبیره زدند و دمیدند نای

Гумони ин чунин барад яксар сипоҳ

گمان این چنین برد یکسر سپاه

Ки аз хастагии мурдаи лҳроспи шоҳ

که از خستگی مرده لهراسپ شاه

Чу зии шаҳи сипаҳ рӯй биниҳод боз

چو زی شه سپه روی بنهاد باز

Баромади зи ҷои он шаҳи сарфароз

برآمد ز جا آن شه سرفراز

Дигар бораи ошӯб кин даргирифт

دگر باره آشوب کین درگرفت

Пас пешро гурз ва ханҷар гирифт

پس پیش را گرز و خنجر گرفت

Ҷаҳони тир ӯ аз бар хеши давр

جهان تیر او از بر خویش دور

Ҳаме кард марду ҳамеи кишти нур

همی کرد مرد و همی کشت نور

зи таркони ҳамеи тир ҳамчун тагарг

ز ترکان همی تیر همچون تگرگ

Баборед бар ҷавшан ва худу тарк

ببارید بر جوشن و خود و ترک